تکنیک های بهترین فوکوس
مه05

تکنیک های بهترین فوکوس

  یکی از اولین قوانین عکاسی این است که سوژه باید واضح و شارپ باشد. اغلب دوربین های مدرن عکاسی چندین راه برای گرفتن عکس های شارپ پیشنهاد می کنند. در این مقاله قصد داریم تا به مهمترین تکنیک های فوکوس دوربین ها نگاهی بیندازیم و بهترین تنظیمات برای استفاده ی آن ها را بررسی کنیم. همچنین به چگونگی انتخاب نقطه فوکوس خودکار (AF point) و استفاده از حالت های فوکوس نگاهی خواهیم انداخت. فوکوس دستی اگرچه تقریبا همه ی دوربین های عکاسی جدید می توانند به صورت خودکار فوکوس کنند (دوربین های Leica M9، Leica M9-P و Leica Monochrom استثنا هستند) اما آنها اغلب امکان فوکوس دستی را نیز به شما می دهند. فوکوس دستی قطعا برای عکاسی ماکرو یک انتخاب خوب است چون اغلب دوربین ها برای قفل شدن روی سوژه های بسیار نزدیک مشکل دارند. لنز وقتی دکمه شاتر فشرده می شود دچار این مشکل شده و دائم فوکوس عقب و جلو می شود. در این حالت تغییر حالت دوربین به فوکوس دستی و انجام کار به دست خودتان می تواند کمتر خسته کننده باشد. به علاوه تکنولوژی نمایشگر زنده (Live View: نمایش منظره از نمایشگر دوربین به جای نمایاب، حین عکاسی) فوکوس دستی را بسیار آسان کرده است زیرا معمولا این امکان وجود دارد که عکس را بزرگنمایی کنید تا نقطه مورد نظرتان را بهتر ببینید و سپس فوکوس را روی آن تنظیم کنید تا به طور کامل شارپ شود. فوکوس تک عکسی – Single shot autofocus فوکوس تک عکس معمولا با single autofocus یا به طور خلاصه single AF معرفی می شود. این تنظیم دوربین را در حالتی قرار می دهد که وقتی دکمه شاتر تا نیمه فشرده می شود روی سوژه فوکوس شده و این فوکوس ثابت مانده تا عکس گرفته شود و دکمه شاتر رها گردد. اگر شما به فوکوس مجدد نیاز داشته باشید لازم است تا انگشت خود را از روی دکمه شاتر رها کنید و دوباره فشار دهید تا فوکوس مجدد انجام شود. حالت فوکوس تک عکس (single AF) برای سوژه های ثابت مانند منظره ها و اشیای بی جان مناسب است. فوکوس پشت سر هم – Continuous autofocus وقتی این حالت از فوکوس را انتخاب می کنید، دوربین تا وقتی که دکمه شاتر تا نیمه فشرده است به فوکوس کردن خود ادامه می دهد. این ویژگی باعث می شود این حالت از فوکوس انتخاب مناسبی برای عکاسی از سوژه های متحرک باشد چرا که دوربین فاصله فوکوس را متناسب با جا به جایی سوژه تنظیم می کند. دوربین های حرفه ای مانند Canon EOS 7D و Nikon D7000 قابلیتی دارند که به شما امکان می دهد نقطه ی فوکوس خودکار درون فریم عکس را مشخص کنید که دوربین سوژه...

بیشتر بخوانید
مزیت واقعی استفاده از دوربین های DSLR؛فوکوس و فاصله کانونی
مه05

مزیت واقعی استفاده از دوربین های DSLR؛فوکوس و فاصله کانونی

استفاده از دوربین های DSLR به شما چندین قابلیت خاص می دهد که دوربین های کامپکت – Compact و دوربین های گوشی های هوشمند نمی دهند که این قابلیت ها از تعویض پذیری لنز آن سرچشمه می گیرند. در این آموزش کوتاه قصد داریم چند مزیت در استفاده از دوربین های DSLR که در مورد فوکوس و فاصله کانونی است را به شما بگوییم. عکس سمت چپ با لنز عریض (Wide-Angle) گرفته شده و عکس سمت راست با لنز تله فوتو (Telephoto). وقتی از نمایاب (Visor) به منظره ای نگاه می کنید و دکمه شاتر را تا نیمه فشار می دهید، شما چند نقطه فوکوس خواهید دید که در صورت فوکوس کردن بر روی هر کدام از آنها، آن نقطه (یا نقاطی) که در فوکوس هستند چشمک می زنند. این قابلیت طراحی شده تا به شما کمک کند عکس های واضحی بگیرید. اگرچه اگر در مد های ابتدایی عکاسی کنید (پرتره، منظره، ورزشی و…)، اکثر دوربین های DSLR نقطه فوکوس را به صورت اتوماتیک انتخاب خواهند کرد، یعنی دوربین خود روی نقطه ای فوکوس می کند که فکر می کند شما می خواهید روی آن نقطه فوکوس شود (که معمولاً نقطه نزدیک تر به دوربین است) که ممکن است اصلاً آن چیزی نباشد که شما می خواهید! اما با این حال، یکی از مزیت های اصلی دوربین های DSLR این است که شما می توانید نقطه فوکوس دوربین را کنترل کنید و در نهایت عکسی با وضوح بالا داشته باشید. در دوربین های DSLR شما می توانید نقطه ای که می خواهید را برای فوکوس انتخاب کنید.همچنین می توانید به معایب دوربین های دیجیتال مراجعه نمایید. یعنی برای مثال در عکاسی پرتره می توانید بر روی صورت سوژه که در گوشه ای از تصویر واقع شده فوکوس کنید تا ترکیب بندی بهتری داشته باشید. تعداد نقطه های فوکوس در دوربین های DSLR متفاوت است.   برای مثال دوربین قدیمی Nikon D40 تنها ۳ نقطه فوکوس دارد، این در حالی است که دوربین Canon EOS 7D دارای ۱۹ نقطه فوکوس می باشد! و دوربین Olympus OM-D E-M5 دارای ۳۵ نقطه فوکوس است. فاصله کانونی، لنز واید و لنز تله فوکوس و فاصله کانونی اما قابلیت اصلی ای که دوربین DSLR دارد که دوربین کامپکت ندارد قابلیت تعویض لنز آن است، که دنیای فاصله کانونی از اینجا شروع می شود. لنز هایی که فاصله کانونی آنها ثابت هستند را لنز پرایم – Fix – Prime یا ثابت می گویند، اما لنز های دیگری با نام زوم (Zoom) وجود دارند که فاصله کانونی در آنها متغییر است. فاصله کانونی در مقیاس میلیمتر است، هر چه مقیاس آن بزرگتر باشد زاویه دید کمتر می شود. همچنین می توانید به راهنمای جامع خرید لنز مراجعه نمایید. یک لنز ۳۵mm...

بیشتر بخوانید
نورسنجی و حالات آن
مه05

نورسنجی و حالات آن

  هر دوربین DSLR مدرنی چیزی به اسم حالت نورسنجی (Metering mode) دارد که به سنجش نوردهی نیز معروف است. یاد گرفتن کار کرد این بخش دوربین به شما کمک می کند تا حتی در شرایط نوری غیر عادی، عکس های بهتری بگیرید چراکه با کمک آن به آسانی نوردهی (Exposure) را کنترل می کنید. در این مطلب نورسنجی را معرفی و کار کردن با آن را آموزش می دهیم. دیگر وقت آن رسیده با عکس های بیش از حد پر نور و یا کم نور خداحافظی کنید. نورسنجی چیست؟ نورسنجی یعنی، بنا بر نوری که به سنسور دوربین می رسد، چه سرعت شاتری و چه اندازه دریچه دیافراگمی باید انتخاب شود. در قدیم که دوربین ها مجهز به نورسنج داخلی، که یک حسگر برای محاسبه شدت نور است، نبودند برای محاسبه نوردهی یا اکسپوژر بهینه از نورسنج های دستی استفاده می کردند. امروز، هر DSLR یک نورسنج داخلی دارد که به صورت خودکار نور منعکس شده را محاسبه و نوردهی بهینه را نشان می دهد. حالات رایج نورسنجی در دوربین ها دیجیتال امروزی به شرح زیر است: ۱- سنجش ماتریسی Matrix metering یا Evaluative Metering 2- سنجش با تمرکز روی میانه Center-weighted 3- سنجش نقطه ای Spot metering یا Partial Metering تفاوت اسامی انگلیسی به دلیل نام گذاری های متفاوت در دوربین های Canon و Nikon است. وقتی که در حالت دستی (Manual) عکاسی می کنید، می توانید کارکرد نورسنج را در عمل مشاهده کنید. اگر از داخل نمایاب نگاه کنید، خط هایی درجه مانند را می بینید (مثل شکل بالا) که سمت چپ و راست یک صفر رسم شده اند. اگر دوربین را به سمت یک نقطه خیلی روشن بگیرید، خط ها به سمت + رفته که می گوید برای تنظیمات نوردهی کنونی، نور زیادی وجود دارد. و اگر دوربینتان را به سمت یک نقطه خیلی تاریک بگیرید خط ها سمت – که بیانگر نبود نور کافی است خواهند رفت. پس باید سرعت شاتر را کم یا زیاد کنید تا خط روی ۰ قرار بگیرد که بنا بر راهنمایی نورسنج به معنی تنظیمات نوردهی مناسب است. نورسنجی ماتریسیMatrix-Metering نورسنجی ماتریسی حالت سنجش پیش فرض بیشتر دوربین های DSLR است. این حالت کادر را به بخش های مختلف تقسیم می کند که بعدا میزان سفیدی و سیاهی آن ها جداگانه آنالیز می شود. یکی از فاکتور های مهم (علاوه بر رنگ، فاصله، سوژه ها، هایلایت ها و …) که روی نورسنجی ماتریسی تاثیر می گذارد، کجا قرار داشتن نقطه فوکوس دوربین (Focus point) است. بعد از آنالیز نواحی مختلف عکس، نورسنج به دنبال این می گردد که کجای کادر فوکوس کرده اید و به این ناحیه اهمیت بیشتری می دهد. هر سازنده دوربین در ارزیابی روش خود را...

بیشتر بخوانید
راهنمای کامل فلاش اکسترنال (Hot Shoe Flashes) – قسمت دوم
مه05

راهنمای کامل فلاش اکسترنال (Hot Shoe Flashes) – قسمت دوم

در مطلب پیشین راهنمای کامل فلاش های اکسترنال شما را به دنیای فلاش های اکسترنال بردیم و مباحثی چون کنترل فلاش TTL، جبران نوردهی فلاش، پرانتز گذاری نوردهی فلاش، قفل نوردهی فلاش، فلاش دستی را بررسی کردیم. امروز در قسمت دوم این مطلب شما را در دنیای فلاش ها جلوتر خواهیم برد. زوم فلاش – Flash Head Zoom زوم فلاش، مقدار پخش شدن اشعه های نور است و با منطقه دید یک لنز در یک فاصله کانونی مشخص مرتبط است. در حالت TTL زوم فلاش به صورت خودکار طوری تغییر می کند که تا حد ممکن زوم لنز را پوشش دهد؛ پس فلاش منطقه دید (FOV) لنز را تا حد ممکن پوشش می دهد. چیزی که در این حین تغییر می کند فاصله ایست که نور آن را روشن می کند. همچنین تغییر زوم فلاش به تغییر شدت نور می انجامد. علت پشت وجود زوم در فلاش ها، ممکن ساختن تغییر انتشار نور برای کاربر است. Zoom out نور را در منطقه ی وسیع تری پخش می کند، پس شدت کمتری دارد. Zoom in فوتون های نور را بیشتر به هم نزدیک می کند پس شدت نور افزایش و وسعت پخش نور کاهش می یابد. تنظیمات رایج زوم به این صورت است: ۱۴mm، ۲۴mm، ۲۸mm، ۳۵mm، ۵۰mm، ۷۰mm، ۸۵mm، ۱۰۵mm و ۲۰۰mm . کنترل تمرکز و درخشش نور نیز قابلیت دیگری است که وقتی از فلاش در عکاسی خود استفاده می کنید در اختیار دارید. برای مثال می توان فلاشی را جایی نزدیک به سوژه و با زوم زیاد قرار داد تا بخشی از سوژه روشن و درخشان شود. به عنوان مثالی دیگر از کاربرد فلاش، زوم آنرا تنگتر کنید تا نور مسافت بیشتری را روشن کند؛ حتی برای روشن کردن درون زمین بسکتبال از میان جایگاه تماشاچیان. حال تا مقدار ۱۴mm زوم را برگردانید تا نور فلاش برای روشن کردن یکسان گروهی از افراد مناسب شود. همگام سازی سرعت بالا – High-Speed Sync/Focal Plane Flash همگام سازی سرعت بالا هنگامی که عکاس به سرعت شاتری فراتر از سرعت همگام سازی فلاش نیاز دارد، کاربرد دارد. سرعت همگام سازی فلاش معمولا ۱/۲۵۰ ثانیه است. تنظیم کردن فلاش در این حالت به عکاس امکان می دهد از هر سرعت شاتر مطلوبش استفاده کند (حتی ۱/۸۰۰۰ ثانیه). این حالت وقتی عکاس به یک فلاش پوشش دهنده در حالت تقدم دیافراگم نیاز دارد کارآمد است. چیزی که در این حالت رخ می دهد این است که فلاش در طول نوردهی به جای یک بار شلیک نور، با فرکانس بالا به تولید پالس های نوری می پردازد. این پالس های فرکانس بالا، پوشش نور در هنگام باز بودن شاتر را تضمین می کنند. هزینه به دست آوردن این قابلیت، هدر رفتن انرژی است، پس فلاش...

بیشتر بخوانید
راهنمای کامل فلاش اکسترنال (Hot Shoe Flashes) – قسمت اول
مه05

راهنمای کامل فلاش اکسترنال (Hot Shoe Flashes) – قسمت اول

افزودن یکی دو فلاش به مجموعه وسایلتان، شانس های بی شماری در پیشرفت های آتی عکاسی شما ایجاد می کند. پس امروز راهنمای کاملی برای عملکردهای فلاشتان (به همراه کاربردهایی عملی از آن!) ارائه می کنیم. راهنمای کامل فلاش اکسترنال (Hot Shoe Flashes) – قسمت دوم وسایل مورد نیاز کارخانه های زیادی هستند که برای دوربین های مختلف، فلاش می سازند. انواعی بر روی کفشک دوربین (قسمت hot shoe) قرار می گیرند در حالی که اقسام دیگر، فلاش های بزرگ استودیویی هستند. برای هدف این آموزش ما به سراغ فلاش های hot shoe می رویم چرا که با اغلب کنترل ها و کارکرد های دوربین های امروزی سازگارند. همه ی چیزی که نیاز دارید، یک دوربین DSLR و یک فلاش hot shoe از سازنده دوربین شماست. کنون فلاش های سری Speedlite EX خود را دارد و سری Speedlite SB هم متعلق به نیکون است. فلاشی که تهیه می کنید باید از نوعی باشد که بتواند به عنوان کنترل کننده (Master) دیگر فلاش هایتان عمل کند. فلاش های کنون که می توانند Master باشند: ۵۸۰EX (توقف تولید) ۵۸۰EX II فلاش های نیکون که می توانند Master باشند: SB-800 SB-700 SB-900 هر دو سازنده، کنون و نیکون، انتخاب های گوناگونی از فلاش برای کاربردهای مختلف در اختیار شما قرار می دهند. البته فقط فلاش های رده بالای آنها می توانند Master باشند. مدل های سطح پایین تر مثل کنون ۴۳۰EX II و نیکون SB-600 در یک عکاسی با فلاش های بی سیم، نمی توانند به عنوان کنترل کننده یا Master عمل کنند (Slave هستند). این فلاش ها مانند فلاش های Master می توانند در قسمت hot shoe دوربین شما نصب شوند. برخی دوربین های DSLR مثل کنون EOS 7D و نیکون D700 می توانند از فلاش بیرون جهنده داخلی خود دوربین به عنوان هدایتگر بی سیم دیگر فلاش ها استفاده کنند. این قابلیت در مواقعی که شما فقط یک فلاش خارجی دارید می تواند مفید باشد، چرا که لازم نیست فلاش را روی دوربین نصب کنید و می توانید آنرا جایی دور تر قرار دهید و به کمک دوربین کنترلش کنید. مشخصات دوربین خود را دوباره چک کنید تا ببینید فلاش بیرون جهنده داخلی دوربینتان می تواند به عنوان Master یا Commander عمل کند یا نه. دوربین به عکاس سه انتخاب برای کنترل نوردهی می دهد سرعت شاتر گشودگی دیافراگم تنظیم ایزو افزودن فلاش به عکس، انتخاب دیگری برای کنترل موقعیت به عکاس می دهد و او را قادر می سازد نوری که میخواهد را اضافه کند. در غیر این صورت او به نوری که محیط برای او فراهم می کند محدود می شود. البته که در این شرایط می توان از بازتاب دهنده ها، پارچه و تجهیزاتی از این قبیل...

بیشتر بخوانید
انتخاب اندازه دریچه دیافراگم برای عکس پرتره
مه05

انتخاب اندازه دریچه دیافراگم برای عکس پرتره

بهترین دیافراگم برای پرتره هایی که بیرون می گیریم چه هست؟ اگر می خواهید که سوژه در عکس پرتره تان جلوه کند باید کنترل دریچه دیافراگم را به دست بگیرید. وقتی در هوای آزاد عکاسی پرتره انجام می دهید، مهم است که بهترین ضریب f را برای سوژه و صحنه برگزینید. پس از کجا بدانیم آن چه عددی است؟ این بستگی به تصمیم شما دارد که می خواهید چقدر از پس زمینه را نمایش دهید تا مفهومی از آن محیط را به بیننده انتقال دهید، یا چقدر آن را مات کنید تا سوژه بیشتر در عکس جلوه کند. در مثال های ما که با Canon EF 50mm f/1/4 USM گرفته شده اند، می توانید ببینید که چگونه دیافراگم بازتر (مثلا f/1.4) عمق میدان کم تری را می دهد، در نتیجه مقدار کمتری از صحنه در فوکوس است. در حالی که دیافراگم باریکتر (گشودگی کمتر – مثلا f/16) عمق میدان بیشتری را ثبت می کند، در نتیجه بیشتر صحنه واضح و شارپ است. همچنین می توانید به مقاله مزیت واقعی استفاده از دوربین های DSLR؛فوکوس و فاصله کانونی مراجعه نمایید. پس بهترین دیافراگم برای پرتره های هوای آزاد کدام است؟ برای عکس ما، با خانه های ساحلی در پس زمینه، حس کردیم که دیافراگم f/4 مناسب است، خانه ها به زیبایی در فوکوس هستند و در عین حال مدل کاملا از دست ها تا سر در فوکوس است. در f/1.4 خانه ها بسیار مات شده اند که حتی قابل تشخیص نیستند، در حالی که f/8 و بالاتر آن ها بسیار واضح افتاده اند که حواس چشم را پرت خواهند کرد. به خاطر داشته باشید که فاصله شما از سوژه و فاصله کانونی نیز روی عمق میدان تاثیر گذارند. برای یک عمق میدان خیلی کم عمق، به سوژه نزدیک تر شوید، از دیافراگم باز استفاده کنید و با فاصله کانونی طویلی چون ۲۰۰ میلیمتر عکاسی کنید. اگر عمق میدان را تا این حد کم کنید، ممکن است که بخش هایی از سوژه مثلا چشم ها را نیز مات ثبت کنید، پس باید در فوکوس کردن بیشتر دقت کنید. همینطور که می بینید، استفاده از بازترین اندازه دریچه دیافراگم برای داشتن کمترین عمق میدان بهترین گزینه نیست. همچنین می توانید به مقاله درک نوردهی، توضیح ISO، دریچه دیافراگم و سرعت شاتر مراجعه نمایید منبع :...

بیشتر بخوانید
صفحه 1 از 512345