ترفند های عکاسی حرفه ای

بخش اول: دهانه دیافراگم

۱- شناخت دیافراگم

دیافراگم یکی از بنیادی ترین اصولی است که هر عکاس باید آن را بداند. دیافراگم به معنی میزان باز بودن فیزیکی لنز دوربین تان است که به نور اجازه می دهد وارد شده و به سنسور (در دوربین های قدیمی، فیلم) برسد. گشادگی بیشتر دیافراگم، باعث می شود که نور بیشتری از آن عبور کند، و برعکس.البته توجه داشته باشید که به مجموعه پره هایی که تشکیل دریچه کنترل نور در لنز را می دهند دیافراگم می گویند و در اینجا مقصود ما اشاره به این پرده فیزیکی نیست. بلکه منظور میزان گشادگی این پنجره یا دهانه دیافراگم است. اما در فارسی به شکل معمول از عبارت دیافراگم برای توضیح میزان گشودگی روزنه لنز استفاده می کنند.اندازه این دهانه، توسط یک سری پره های نازک تنظیم می شود که در لبه لنز قرار گرفته اند و میزان آن با واحدی به نام عدد f یا f-stop اندازه گیری می شود. اگر دقت کرده باشید این اعداد به صورت f/2.8 یا f/5.9 و مانند این نوشته می شوند. اعداد کوچک تر هم نشانه دیافراگم بازتر و عبور نور بیشتر هستند.اگر این نسبت معکوس میان اعداد باعث می شود که به خاطر سپاری آنها برای تان مشکل شود، به جای اینکه در تصورتان آنها را با اندازه دهانه باز شده مرتبط کنید، این اعداد را با اندازه پرده ای که باعث ایجاده روزنه می شود در ارتباط بدانید. یک دهانه تنگ با پره های بلند مرتبط است، پس عدد f بزرگی دارد، مانند f/16 یا f/18. و پره های کوتاه باعث می شوند که دهانه گشادی داشته باشیم. پس عدد آنها کوچک تر است، مانند f/3.2 و حتی کوچکتر.

۲- سنجش دیافراگم

در اغلب لنزها، معمولا حداکثر دیافراگم در یک طرف دهانه لنز حک یا چاپ شده است. در لنزهای زوم هم اغلب شاهد دو مقدار عددی برای آن هستیم که اغلب به صورت f/3.5-f/5.9 یا چیزی شبیه به این درج می شود.بر خلاف مقیاس تکی لنزهای معمول، این اعداد حداکثر باز بودن دریچه دیافراگم را در دو موقعیت وضعیت مختلف قرار گیری لنز توضیح می دهند. یک عدد مربوط به زاویه باز (wide angle) است که لنز در حالت بدون زوم باشد و دیگری تله فوتو (telephoto) که لنز در موقعیت زوم حداکثری قرار دارد. همیشه هنگام خرید لنز، سعی کنید بسته به میزان بودجه تان، پایین ترین عدد در هر یک از این دو حالت را انتخاب کنید.

۳- از کاربرد دیافراگم برای جبران نور کم خودداری کنید

همان طور که گفتیم، تغییر عدد دیافراگم تاثیرات مهیج و شدیدی روی میزان نور ورودی به دوربین دارد. ملاحضه خواهید کرد که هنگام عکاسی از مناظر با دیافراگم تنگ تر (اعداد f بالاتر)، این خود به یک موضوع قابل توجه تبدیل می گردد. و دوربین اغلب به زمان نور دهی (exposure) بیشتری نیاز خواهد داشت. در نتیجه برای جلوگیری از تار شدن عکس ها به دلیل حرکات ناخواسته، لازم است که از سه پایه استفاده کنید.اما به خاطر داشته باشید که از مقیاس دیافراگم برای جبران کمبود نور محیط خودداری کنید. زیرا اگر چه این کار مقدار نور ورودی به دوربین را بیشتر می کند، اما به همان نسبت میزان تمرکز صحیح بر عکس و میزان فوکوس آن را هم تغییر خواهد داد. 

۴- برای عکس های پرتره از دیافراگم باز استفاده کنید

اگر شکار یا بازی گربه ها را دیده باشید، حتما متوجه تغییرات چشمان آنها شده اید. گربه عنبیه چشم را منقبض می کند تا سایز مردمک را به حداکثر برساند. باز کردن دیافراگم (اعداد f پایین تر) در دوربین هم، چنین تاثیری دارند: با این کار، موضوعی که روی آن فوکوس کرده اید، بسیار واضح و برجسته خواهد شد. در حالی که هر چیزی در پشت سر یا جلوی آن قرار دارد، تار خواهند گشت. به این حالت عمق میدان کم می گوییم. این حالت برای عکاسی پرتره عالی است، زیرا مدل شما را از پس زمینه بیرون کشیده و آن را در مرکز توجه عکس قرار می دهد. با این کار فوکوس اصلی روی موضوع خواهد بود و پس زمینه محو می گردد. در این حالت f/1.8 یا کمترین حالت ممکن روی دوربین تان را انتخاب کنید.

۵- هنگام عکاسی منظره و چشم اندازهای وسیع از دیافراگم بسته (اعداد اف بالا) استفاده کنید

هنگام عکاسی مناظر (landscape)، برعکس حالت پرتره، شما دوست دارید که همه چیز (از برگ درختان جلوی دست تان تا کوه های دور دست) کاملا فوکوس بوده و واضح باشند. برای دست یابی به چنین عکسی باید از دهانه دیافراگم بسته استفاده کنیم. سعی کنید بالاترین عدد f ممکن روی دوربین تان را انتخاب کنید. گزینه هایی همچون f/22 بهترین نتایج را خواهند داشت.

۶- دیافراگم رو بذار روی ۸، عکس رو بگیر بره!

مدل های ساکن و مناظر بدون جنبش گزینه های بسیار خوبی برای عکاسی هستند و شما می توانید با دقت بالایی پیش بینی کنید که چه تنظیمات دیافراگمی لازم است تا بهترین تصویر را داشته باشید. اما در مراسماتی چون عکاسی خیابانی و گزارشگری، عروسی ها، تولدها و مانند آن، سوژه دائما نسبت به کادر در حال حرکت است و بسیار کمتر قابل پیش بینی است. در این شرایط ضرب المثل عکاسان حرفه ای را بپذیرید: «دیافراگم رو بذار روی ۸، عکس رو بگیر بره» . تنظیم دیافراگم روی f/8 از نظر تجربی یک تعادل قابل کنترل را در اختیارتان می گذارد تا به شکل خوبی با سرعت شاتر بالا و عمق میدان نسبتا زیاد، بیشتر به فکر قاب بندی ها و ترکیب بندی عکس های تان باشید. اینجا دیگر لزومی به نگرانی در خصوص محاسبات جبری انتخاب دیافراگم مناسب نسیت. هنگامی که در فضای بسته و داخل خانه بدون استفاده از فلش عکاسی می کنید، برای استفاده از این دیافراگم (بسته به میزان نور محیط) لازم است مقداری حساسیت دوربین تان (ISO) را افزایش دهید. اما مراقب باشید این مقدار را زیاد بالا نبرید، زیرا باعث تولید دانه های ناخواسته روی عکس ها خواهد شد. مگر اینکه دنبال اجرای افکت خاص و ویژه ای باشید. وقت تمرین رسیده است. دوربین های زیادی پیدا می شود که می توانید دیافراگم آنها را تنظیم کنید. دوربین تان را بر دارید و f را بالا و پایین کنید و عکس بگیرید تا دست تان بیاید چطور می توان از دیافراگم برای عکس های بهتر استفاده کرد.

 بخش دوم: فیلترها و لنزها

۷- علامت ø روی لنزها چه معنایی دارد؟

بر روی اغلب لنزهای dSLR علاوه بر فاصله کانونی و دیافراگم، معمولا واحد اندازه گیری دیگری را هم می بینید که با علامت ø مشخص شده است. این عدد نشان دهنده قطر بخش رزوه دار جلوی لنز است که می توان ابزارهای الحاقی روی لنز را درون آن پیچ کرد.توجه داشته باشید که هر بار سراغ خرید یک فیلتر یا درپوش برای لنز دوربین تان می روید، حتما به این عدد توجه داشته باشید. در واقع این عدد همان قطر دهانه لنز است. توجه به آن هم به این دلیل اهمیت دارد که در همه لنزها ثابت نیست و حتی لنزهایی که برای یک دوربین مشخص طراحی شده اند، ممکن است قطر دهانه متفاوتی داشته باشند.هنگام خرید فیلتر و تجهیزات جدید برای نصب روی لنزتان، مراقب قطر آن باشید.

۸- اگر فقط می خواهید یک فیلتر بخرید…

انتخاب شما باید یک مدل مدور پولاریزه باشد! این یک فیلتر عالی برای شروع کار است. و می تواند بیشترین تاثیر را روی عکاسی های روزانه تان داشته باشد. برای مثال به آسمان تعطیلات آخر هفته تان یک تونالیته آبی می دهد و تباین (کنتراست) میان آسمان و ابرهای در حال گذار را تشدید می کند تا نتیجه کار عکس هایی با بافت عالی باشند. البته شما می توانید این آبی را با فتوشاپ یا ابزارهای ویرایش دیگر به عکس تان اضافه کنید، اما تاثیر آن هیچ گاه مانند استفاده از یک فیلتر ساده، باورپذیر نخواهد بود.سرمایه گذاری روی یک فیلتر ارزان قیمت پولاریزه مدور، آبی آسمان عکس های تان را بهبود قابل توجهی خواهد بخشید.

۹- آن را به آسمان محدود نکنید

فیلترهای پولاریزه همچنین توانایی حذف درخشندگی و بازتاب نور را دارند. لذا از آن برای عکسبرداری از پشت شیشه، درون آب، یا از صفحه گجت هایی چون تلویزیون و موبایل استفاده کنید.

۱۰- به دنبال لنزی باشید که هنگام زوم، کنترل جهت فیلتر را به هم نزند

چرخاندن یک فیلتر پولاریزه مدور باعث می شود که قدرت تاثیر پولاریزاسوین آن تغییر کند و آسمان روشن تر یا تیره تر شود. یا اینکه میزان بازتاب نور بیشتر شده یا حذف گردد.اگر قصد استفاده دائمی از چنین فیلتری را دارید، پس هنگام خرید لنزهای جدید تا حد امکان به دنبال مدلهایی باشید که کنترل زوم آنها در انتهای لنز نباشد و بخش چرخشی زوم لنز باعث چرخش و تغییر تاثیر فیلتر نشود.اگر هم انتخاب دیگری ندارید، ابتدا میزان زوم لنز را تنظیم کنید، آنگاه سراغ تنظیم فیلتر پولاریزه بروید. البته مراقب باشید که چرخش فیلتر و تنظیم آن باعث بر هم خورد فوکوس لنز و تار شدن تصویر نگردد.

۱۱- وایت بالانس (white balance) را فراموش نکنید

هنگامی که از فیلتر استفاده می کنید، حتما تنظیمات white balance یا تعادل سفیدی دوربین تان را روی حالت مقتضی با وضعیت عکاسی تان قرار دهید و به هیچ وجه گزینه Auto یا خودکار را انتخاب نکنید. زیرا در این حالت دوربین معمولا اثر فیلتری را که روی لنزتان بسته اید خنثی خواهد کرد.هنگام استفاده از فیلتر، مطمئن شوید تنظیم وایت بالانس دوربین به صورت دستی انجام شده و روی حالت اتوماتیک نیست.

۱۲- پول تان را برای خرید فیلتر اسکای لایت (skylight) هدر ندهید

قرار دادن یک فیلتر شفاف روی لنز دوربین برای محافظت از سطح آن، یک ایده بسیار عالی است. زیرا، به هر صورت لنزهای شما سرمایه های گران بهای تان هستند. اگرچه انتهای لنز دوربین تان بسیار محکم تر از چیزی است که شما فکر می کنید و همچنین بسیار آسان تمیز می شود، البته اگر اجازه ندهید که لکه ها مدت زیادی آنجا باقی بمانند.درباره عدم ضرورت فیلترهای اسکای لایت همین بس که نه تنها پول تان را هدر می دهند، بلکه در برخی موارد ممکن است میزان بازتاب نوری را هم افزایش داده یا مقدار کمی سطح نوری که به سنسور می رسد را کاهش دهند.

۱۳- کلک های عکاسی ماکرو (فیلترهای ذره بینی)

لنزهای ویژه عکاسی ماکرو گرانقیمت هستند. اما شما می توانید به آسانی و تنها با پیچ کردن یک ذره بین روی لنز فعلی تان، آن را به حالت ماکرو ارتقاء دهید. مطمئنا این یک راه حل عالی نیست و باعث کاهش سطح نور ورودی به لنز خواهد شد. اما برای کارهای موردی بسیار مفید و موثر است و شیوه ای ارزان و به صرفه به حساب می آید. برای مثال، مجموعه ای که در زیر می بینید، تنها ۱۵ تا ۲۰ یورو قیمت دارد.اگر از عهده خرید لنزهای اختصاصی حالت ماکرو بر نمی آیید، دستیابی به نتایج مشابه با فیلترهای ذره بینی دور از انتظار نیست.

۱۴- زیاد سرتان را با فیلترها شلوغ نکنید

این یک وسوسه اغوا کننده است که برای دست یابی به نتایج متفاوت به انتهای هر لنز چندین فیلتر وصل کنیم. اما به خاطر داشته باشید اگر چه آنها برای شما کاملا شفاف و تمیز به نظر می رسند، اما هر کدام می توانند مقدار کمی از نور عبوری بکاهند. برای بهترین نتایج، از کمترین تعداد فیلتر ممکن استفاده کنید.

۱۵- لنزهای دستی بهتر از نمونه های موتوردار هستند

برخی دوربین ها این امکان را به شما می دهند تا به جای استفاده از لنزهای با زوم دستی از مدل هایی استفاده کنید که برای زوم از موتور استفاده می کنند. مدلهای موتور دار گزینه خوبی برای تنبل هایی هستند که می خواهند تنها با فشردن یک دکمه کار زوم را انجام دهند.اما نمونه های دستی که اغلب ارزان تر هم هستند، در عمل سرعت بهتری دارند و سرعت حرکت لنز و زوم آن تنها بستگی به سرعت چرخش دست شما دارد. و دیگر لازم نیست منتظر بمانید تا موتور داخلی لنز، لنگ لنگان آن را زوم کند.علاوه بر این، هنگام زوم دستی می توانید تغییرات بسیار جزئی تر و قابل تنظیم تری را در اختیار داشته باشید. اما با لنز موتور دار انجام چنین زومی نیازمند تبحر ویژه ای در کنترل دکمه زوم است.

۱۶- به آهستگی عکس بگیرید، به سرعت زوم کنید… و هر دو را همزمان انجام دهید

اگر از یک سوژه ثابت عکس می گیرید، می توانید با کنترل زوم هنگام فشردن دکمه شاتر و البته تنظیم سرعت شاتر، جذابیت خاصی به عکس تان بدهید. اما دقت داشته باشید که این کار تنها با لنزهای زوم دستی قابل انجام است و لنزهای زوم موتوردار هنگام فشردن دکمه شاتر قفل می شوند.این شیوه هنگام عکاسی از ماشین یا دیگر وسایل نقلیه جلوه خوبی ایجاد کرده و به نوعی احساس حرکت را در آنها به وجود می آورند.به موضوعات ثابت قدرت تحرک و پویایی و هیجان بدهید. این کار با تغییر زوم هنگام عکاسی با سرعت شاتر پایین قابل انجام است.

۱۷- برای ابتکار و خلاقیت بیشتر، لنز پرایم را امتحان کنید

عکاسی با لنزی با فاصله کانونی ثابت (prime Lens) اگر چه ممکن است مقداری کادربندی را برای تان سخت کند، اما شما را مجبور می کند تا با احتیاط بیشتری درباره چگونگی فریم عکس تان و قرارگیری سوژه درون آن تصمیم گیری کنید. و بهتر بتوانید داستان شخصی خودتان را نقل کنید. و البته لنزهای پرایم معمولا تصاویر شفاف تر و واضح تری را هم برای تان فراهم می کنند.

۱۸- معنی اندازه های نوشته شده روی لنز چیست؟

لنزها معمولا بر اساس فاصله کانونی شان سنجیده و دسته بندی می شوند که بازگو کننده تاثیر آنها بر نور ورودی و شیوه متمرکز کردن آن روی سنسور دوربین است. یک لنز با فاصله کانونی کوتاه مانند 24mm میزان درشت نمایی زیادی ندارد و چشم انداز وسیعی را روی سنسور متمرکز می کند.یک لنز با فاصله کانونی بلند مانند 240mm میزان بزرگنمایی بالایی دارد و همچون یک تلسکوپ عمل می کند. لذا می تواند سنسور را تنها با بخش مرکزی منظره پیش رو پر کند.

۱۹- ابعاد و اندازه واقعی لنزتان را بشناسید

جدای از اینکه شما چه میزان پول برای یک دوربین dSLR عالی و گران قیمت حرفه ای همچون Leica، کانن یا نیکون پرداخته باشید، سنسور این گجت جیب بر، مطمئنا کوچکتر از فریم فیلم ۳۵ میلیمتری است که اندازه مرجع استاندارد برای اندازه گیری فاصله کانونی محسوب می شود.نام ۳۵ میلیمتر برای فریم به این دلیل انتخاب شده که طول نوار فیلم به این اندازه است. البته تمام یک فریم قابل استفاده نیست بلکه بخشی از آن را لبه های فیلم و سوراخ هایی پوشانده اند که درون دوربین فیلمبرداری گیر می کنند. یک فریم ۳۵ میلیمتری در رول فیلم به صورت طولی قرار می گیرد و ضلع کوتاه تر آن در عمود بر نوار فیلم قرار می گیرد. البته فریم ۳۵ میلیمتری هم نه در طول و نه در عرض، ابعاد دقیق را ندارد و ۲۴ در ۳۶ میلیمتر است.برای اینکه بدانید فاصله کانونی هر لنز در دوربین شما چه تاثیری روی عکس خواهد داشت، نیاز داریم تا ضریب تاثیر را در آن دخالت دهیم. برای به دست آوردن این ضریب تاثیر لازم است که نسبت اندازه سنسور دوربین تان در مقابل یک قطعه فیلم ۳۵ میلیمتری را به دست آورید. این ضریب اغلب عددی میان 1.5 تا 1.7 است و بسته به کارخانه سازنده و مدل دوربین متفاوت است. پس، اگر قصد خرید لنز دارید و دوربین شما یک Canon EOS 600D با سنسور 22.3×14.9 میلیمتری است، تنها کافی است که فاصله کانونی لنز را در 1.6 ضرب کنید. اکنون می بینید که یک لنز 50mm که معمولا در عکاسی های پرتره استفاده می شود، روی این دوربین همانند یک لنز 80mm عمل خواهد کرد و بدین گونه زوم موثر افزایش خواهد یافت و مقداری از صحنه که درون هر فریم جای می گیرد کمتر خواهد بود. در صورت استفاده از یک Nikon D5100، سنسور بزرگتری را در اختیار خواهید داشت (23.6×15.6mm) و برای اندازه گیری های تان لازم است فاصله کانونی را در 1.5 ضرب کنید. می بینید که یک لنز 50mm روی این دوربین مانند یک 75mm عمل می کند.

۲۰- با انتخاب بهینه سنسور کوچک تر، صرفه جویی کنید

این بدان معنی است که شما، به صورت تکنیکی، می توانید با انتخاب سنسور کوچک تر (و البته مناسب)، به میزان زیادی در پول تان صرفه جویی کنید. زیرا علاوه بر خرید دوربین ارزان تر. هنگام خرید لنز هم، با انتخال لنزهای با قدرت کمتر و فاصله کانونی کمتر، می توانید به نتایج یکسانی با لنزهای با فاصله کانونی طولانی تر و گران تری برسید که برای دوربین های گرانتر (با سنسور بزرگتر) ضروری هستند. البته این نکته را فراموش نکنید که کوچک تر و ارزان تر بودن هم حدی دارد.

۲۱- از فوکوس منطقه ای استفاده کنید

نکته شماره شش را به خاطر دارید؟ (دیافراگم رو بذار روی ۸، عکس رو بگیر بره!) اگر از لنزی استفاده می کنید که روی خود امکان تنظیم همزمان عدد f و فاصله کانونی را دارد، با یادگیری چگونگی ارتباط میان انها و استفاده از آن، می توانید عکس های بسیار عالی داشته باشید که واقعا شکار لحظه ها باشند.

برای مثال، در عکس زیر، دیافراگم روی f/5.6 قرار می گیرد. می بینید که خط قرمز به عدد 5.6 اشاره می کند. و سپس از طریق حلقه بالاتر (زرد رنگ)، دامنه تقریبی روی 1.2 متر تنظیم می شود. به این صورت که هر دو این اعداد سفید و زرد مقابل خطرقرمز روی حلقه وسط قرار می گیرند. اکنون عدد سبز به ما نشان می دهد که سوژه باید در چه فاصله ای از دوربین قرار داشته باشد تا کاملا در نقطه تمرکز عکس قرار بگیرد. با توجه به اینکه عدد f عکس 5.6 است، با دنبال کردن دو عدد 5.6 سبز رنگ روی حلقه وسط می توانیم ببینیم که باید در فاصله تقریبی یک متری از سوژه قرار داشته باشیم تا فوکوس کاملا روی سوژه باشد. عدد 5.6 سبز رنگ سمت چپ تقریبا به محدوده یک متر روی حلقه اعداد زرد رنگ اشاره می کند و عدد 5.6 سبز سمت راست به همراه عدد ۸ به علامت بینهایت اشاره دارد. لذا هرچیزی در فاصله نزدیک تر از یک متر یا دورتر از آن به صورت تار مشاهده خواهد شد. اکنون یک موقعیت عالی در اختیار داریم که بدون نیاز به هیچ تنظیم اضافه ای، از هر چیزی در فاصله ۱۰۰ سانتی متری یا دورتر عکس های فوق العاده بگیریم. در صورتی که بخواهید با صمیمیت بیشتری به عکاسی بپردازید، می توانید تنظیم حلقه عدد زرد را روی 0.4 قرار دهید. حالا دیگر سوژه ها از فاصله ۳۶ سانتی متر تا ۵۰ سانتی متری فوکوس خواهند بود. با استفاده از فوکوس منطقه ای می توانید بفهمید هنگام استفاده از هر عدد دیافراگم خاص، در کدام فاصله عکس شما در تمرکز دوربین قرار دارد.

بخش سوم: نورپردازی

۲۲- یک جفت چراغ ارزان قیمت بخرید

اگر قرار است عکاسی داخلی و درون فضای بسته انجام دهید، حداقل دو چراغ ارزان قیمت خریداری کنید. البته توجه داشته باشید که این چراغ ها به سه پایه و رفلکتور یا بازتاب دهنده هم نیاز دارند تا بتوانید نور را کنترل کرده و به آن جهت دهید. استفاده از نورهای دائمی، مطلوب تر از واحدهای فلش است. زیرا آنها هم ارزان تر هستند و هم کاربردشان برای تازه کارها بسیار راحت تر از فلش است. با استفاده از فلش شما باید تعدادی عکس آزمایشی بگیرید تا تاثیر سایه ها را بر عکس ببینید و تنظیمات را اصلاح کنید. اما با نور دائمی همه چیز را با چشم مشاهده می کنید.

۲۳- شناخت دمای رنگ

رنگ های مختلف و سطوح مختلف روشنایی را با مقیاس کلوین اندازه می گیرند. برای بهترین نتایج، به دنبال نورهای استودیویی با دمای ۵۵۰۰ تا ۶۰۰۰ کلوین باشید. چنین نوری تقریبا یک روز آفتابی را شبیه سازی می کند. نورهای با دمای رنگ پایین تر اغلب طیف های رنگی را در عکس ایجاد می کنند که باید آن را در فتوشاپ یا دیگر برنامه های ویرایش عکس اصلاح کنید.

۲۴- یک لایت باکس (light box) بخرید، اما پول زیادی برای آن صرف نکنید

با خرید یک لایت باکس (خیمه عکاسی) ارزان قیمت، سایه های تند نور استودیویی تان را به حداقل برسانید. یک مکعب که دیوارهای آن با پارچه های سفید نازکی پوشانده شده اند، می تواند تاثیر بسیار خوبی در تنظیم و تلطیف نور شما داشته باشد. نور را به گونه ای تنظیم می کنید که از پشت یکی از دیواره های لایت باکس به موضوع عکاسی تان بتابد. به این صورت نور پخش شده و سایه ها بسیار ملایم تر خواهند شد. لایت باکس ها اغلب با پارچه های مخمل مانندی برای پوشاندن کف و دیواره پشتی عرضه می شوند، تا یک میدان دید یک دست و بدون زاویه را در عکس ایجاد کنند.یک خیمه عکاسی (لایت باکس) ارزان قیمت شما را قادر می سازد با نور مصنوعی بدون ایجاد سایه های شدید به عکاسی بپردازید.

۲۵- با یک ورق کاغذ، از نور موجود بهترین استفاده ممکن را ببرید

اگر از پس تهیه نور استودیویی بر نمی آیید، می توانید از نور موجود طبیعی استفاده کنید. تنها با یک ورقه بزرگ کاغذ یا مقوا و بازتاب آن به سمت سوژه تان، به هر میزان که لازم است از شدت و تندی کنتراست و تباین ایجاد شده در سمت تاریک آن بکاهید. اگر از افراد عکاسی می کنید، می توانید از آنها بخواهید که خودشان این کاغذ را بیرون از کادر نگه دارند.به عنوان جایگزین، می توانید کمی برای خرید یک مجموعه بازتاب دهنده یا رفلکتور هزینه کنید. مثلا با یک هزینه ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومانی می توانید یک مجموعه رفلکتور چند لایه ای سفید، نقره ای، طلایی و شفاف را خریداری کنید.

۲۶- تحت امر خورشید نباشید

استفاده از تنظیمات اتوماتیک برای عکاسی رو به خورشید باعث می شود سوژه شما ضدنور شده و صورتش تیره گردد. زیرا دوربین سعی می کند به شکلی روشنایی زیاد پس زمینه را جبران کند و در نتیجه مدت زمان نور دهی یا exposure را کاهش می دهد. البته عکاسی از افراد هنگامی که خورشید روبروی آنها قرار دارد، می تواند مشکل ضدنور را تا حد زیادی حل کند، اما بگذارید راه حل دیگری را هم معرفی کنیم:

در صورتی که منظره پشت سر سوژه تان را دوست دارید و نمی خواهید آن را از دست بدهید (مانند ساحل دریا)، اما خورشید هم در همان سمت قرار دارد و پشت سر او قرار می گیرد، مشکل را با فلش زدن هنگام عکس گرفتن حل کنید. به این صورت که در تنظیمات، فلش را از حالت Auto روی حالت forced قرار دهید. این گونه مشکل کاهش نور دریافتی از صورت سوژه به دلیل کاهش زمان نوردهی را هم حل کرده اید.

۲۷- قانون یک سوم را رعایت کنید

اغلب عکس های منتخب از نظر زیبایی شناسی و لذت بصری، آنهایی هستند که سوژه ها در نقاط قدرت یک سوم هر فریم قرار گرفته اند. افق عکس را به سه قسمت مساوی عمودی تقسیم کنید و افراد را در یکی از قسمت های یک سوم چپ یا راست آن جای دهید. همچنین اگر دوربین را به صورت عمودی می گیرید تا عکس قدی بیندازید، سعی کنید چشم ها در بخش یک سوم بالایی عکس قرار نگیرند.برخی دوربین ها این قابلیت را دارند که روی ال دی سی پشتی خط های راهنمای این چنینی را برای تان به نمایش بگذارند. در این صورت به راحتی می توانید جای سوژه را در بخش صحیحی از فریم و در کنار خطوط راهنما تنظیم کنید. اگر دوربین شما این خطوط راهنما را دارد، پس سعی کنید یک قدم جلوتر رفته و سوژه تان را در محل تقاطع خطوط عمودی و افقی قرار دهید.

خطوط قرمز رنگ بالا و پایین عکس نشان می دهند که چگونه این مرد در یک سوم انتهایی سمت راست فریم قرار دارد. و شعله های آتش در یک سوم انتهایی سمت چپ فریم عکس قرار گرفته اند.

۲۸- اول تعیین زمان نوردهی (Exposure) و فوکوس، سپس کادربندی

هنگامی شما دکمه شاتر را تا نیمه فشار می دهید، تنظیمات زمان نوردهی و فوکوس دوربین برای عکسی که در حال گرفتن آن هستید، ثابت می شوند. و فشردن دکمه شاتر تا انتها، این فریم عکس را ثبت خواهد کرد.از این شیوه به سود خودتان استفاده کنید تا در شرایط ویژه بتوانید سوژه را در فوکوس دوربین قرار دهید و آنگاه به کادر بندی بپردازید. گاهی اوقات یک کادر را انتخاب کرده اید، اما سوژه شما در فوکوس دوربین نیست. لذا می توانید کادر را تغییر داده و سوژه را در مرکز توجه قرار دهید. حال دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید. با این کار تنظیمات فوکوس و نوردهی روی سوژه شما قفل می شوند. حال همان طور که دکمه را نگه داشته اید، با جابجایی دوربین به تغییر کادر و انتخاب ترکیب بندی مناسب سوژه و محیط بپردازید و او را در یکی از نقاط قدرت یک سوم قرار دهید. حال دکمه را تا انتها فشرده و عکس را ثبت کنید. با این شیوه، شما همیشه علاوه بر نوردهی و فوکوس خوب، ترکیب بندی عالی و دلخواه تان را هم خواهید داشت.

۲۹- از نورسنج رایگان همراه تان استفاده کنید

اگر در کیف تجهیزات عکاسی تان نور سنج ندارید، می توانید از حالت عکاسی اتوماتیک دوربین تان برای سنجش و محاسبه تنظیمات مطلوب بهره ببرید، حتی اگر نتیجه عکس آن چندان هم خوب از کار در نیامده است. ابتدا با حالت اتوماتیک یک عکس بگیرید و پس از بررسی تنظیمات عکس، دوربین را روی وضعیت دستی بگذارید. حال با سعی و خطا و بر اساس اصلاح اطلاعات به دست آمده از عکس امتحانی اولیه، سعی کنید تنظیماتی چون سرعت شاتر، حساسیت، زمان نوردهی و… را دستکاری کرده تا به نتیجه دلخواه برسید . کار سخت را بر عهده دوربین بگذارید: ابتدا یک عکس در حالت اتوماتیک بگیرید. سپس برای رسیدن به نتیجه دلخواه، از تنظیمات دستی انتخابی تان بر اساس اطلاعات به دست آمده از عکس گرفته شده استفاده کنید.

۳۰- زود بیدار شوید، دیر بخوابید

تمام عکاسی درباره نقاشی با نور است. نور چیزی است که به تصاویرتان کنتراست، شکل و بافت می دهد. و بهترین نور معمولا متعلق به دو بخش از روز است که خورشید در پایین ترین مکان خود در آسمان قرار دارد. در چنین مواقعی از روز خورشید نقش طولانی تر و مهمتری بر عهده دارد: سایه های بسیار شدید که جزئیات کوچک را پوشانده و بافت سوژه را دست خوش تغییر می سازند.

با عکاسی در صبح زود و نزدیک غروب آفتاب، شما به نتایج بسیار جالبی دست خواهید یافت که در طول روز قابل مشاهده نیستند. در طول روز و به خصوص هنگام ظهر، شما بیش از آنکه سرگرم لذت بردن و استفاده از سایه ها برای جذابیت بخشیدن به عکس تان باشید، باید مشغول سر و کله زدن با نور ورودی به دوربین و حل مشکلاتی چون ضدنور یا تیره شدن عکس ها شوید. بدون شک عکاسی هنگام غروب آفتاب جلوه ای دیگر به خرابه های یک کلیسا می بخشد. 

۳۱- از روزهای خاکستری لذت ببرید

اجازه ندهید که یک روز ابری تیره شما را کسل کرده و از همراهی با دوربین عکاسی تان باز دارد. نور نرم و ملایمی که در یک روز ابری می تابد، برای عکاسی از گیاهان، گلها، و شاخ و برگ درختان بسیار عالی است و تا حد زیادی کنتراستی را که در مراحل قبلی سعی داشتیم با آن دست و پنجه نرم کنیم، تعدیل می کند. این وضعیت به دوربین اجازه می دهد تا میزان نوردهی متعادل تری داشته و رنگ واقعی گلبرگ ها را ثبت کند.

روزهای ابری شرایط عالی برای عکاسی از گلها و برگ درختان فراهم می آورند.

بخش چهارم: کلک های عکاسی

۳۲- سفر بدون سه پایه: نکته اول

هنگامی به سفر می روید، همراه داشتن یک سه پایه می تواند موقعیت های عالی عکاسی را برای تان فراهم کند. مثلا به شما اجازه می دهد هنگام عکاسی شبانه به بازی با نورهای چراغ ها و لامپ ها پرداخته و جلوه های خاصی را خلق کنید. اما اگر از نظر حمل وسیله در مضیقه هستید و نمی توانید سه پایه عزیزتان را همراه داشته باشید، شاید این کلک به دردتان بخورد: دوربین را روی یک سطح امن و محکم قرار دهید، فلش را غیر فعال کنید و با تنظیم یک سرعت شاتر پایین دو ثانیه ای یا طولانی تر آماده عکاسی شوید.

حال تایمر خودکار دوربین را فعال کنید و دکمه شاتر را بزنید. صبر کنید تا دوربین کار خودش را انجام داده و از روی حوصله عکس مورد نظر شما را ثبت کند. تا زمانی که تایمر به پایان می رسد، حرکات اضافی دوربین که به دلیل فشردن دکمه شاتر توسط دست شما ایجاد شده اند، از بین رفته و دوربین دوباره به حالت سکون می رسد. لذا دوربین شما آماده عکاسی با زمان نور دهی طولانی و نتایج شفاف و واضح است.

۳۳- سفر بدون سه پایه: نکته دوم

مطمئنا همیشه نمی توانید یک سطح صاف و مناسب را پیدا کنید تا از کلک شماره ۳۲ استفاده کنید. برای مثال هنگامی روی باروهای یک قصر یا یک بنای قدیمی دنبال چنین مکانی باشید، متوجه منظورمان می شوید. برای مقابله با این وضعیت، همیشه یک توپ کوچک beanbag درون کیف دوربین همراه تان داشته باشید.

beanbag یک کیسه دربسته پر شده با دانه های ریز معمولا دایره ای شکل از قبیل پلیت های پی وی سی، پلی استیرن یا پلی پروپیلن است که در اندازه کوچک به عنوان توپ بازی یا در اندازه های بزرگ به عنوان صندلی و تخت راحتی مورد استفاده قرار می گیرد. وجه تسمیه نام آن، این است که در گذشته دور از کیسه های چرم یا پارچه ای ساخته می شده که از دانه های خشک لوبیا پر می شده اند.

با گذاردن این کیسه روی سطوح ناصاف و فشار دادن آن، می توانید یک سطح صاف و مطمئن برای قرار دادن دوربین به دست آوردید. اکنون یک پایه قابل اعتماد و مناسب برای عکس برداری با تایمر خودکار و زمان نودهی یا exposure طولانی در اختیار دارید.

۳۴- سفر بدون سه پایه: نکته سوم

سه پایه های حرفه ای از پیچ های یک چهارم اینچی برای محکم کردن دوربین شما در جای خود بهره می برند. شما می توانید به راحتی پیچ های این چنینی را از فروشگاه های پیچ و مهره فروشی تهیه کنید. برای رهایی از شر یک سه پایه سنگین و بزرگ طی مسافرت، سر یک بطری نوشابه را سوراخ کرده و پیچ را درون آن محکم کنید. حال با مقداری چسب پیچ را در جای خود محکم کنید.

این سر بطری پلاستیکی را در گوشه ای از کیف دوربین تان برای روز مبادا نگه دارید. اما نیازی نیست که همیشه یک بطری ۱.۵ لیتری بزرگ به همراه داشته باشید. آخر هر گوشه و کناری می توانید یکی از آنها را بیابید! هنگام عکاسی بطری را با شن و سنگریزه پر کنید تا حسابی سنگین شود. حالا سر بطری جادویی تان را روی آن ببندید. خب شما یک سه پایه فوری در اختیار دارید.

۳۵- عکاسی پرتره با دراز کردن دست

پرتره های شخصی برای ثبت خاطرات تعطیلات گزینه بسیار خوبی هستند. اما یکی از مشکلات اساسی این است که شما بتوانید کسی را پیدا کنید که هم زمان با تنظیم دوربین تان، بتواند به خوبی ترکیب بندی شما و صحنه پشت سرتان را هم درون کادر رعایت کند. اما یک راه هم این است که دوربین را به سمت خودتان گرفته، دست تان را تا حد ممکن دراز کرده و دکمه شاتر را بفشارید. به ندرت نتیجه کار بد از آب در می آید.

البته با کمی هزینه و خرید یک تک پایه (monopod) می توانید نتایج بسیار عالی داشته باشید. به این صورت که دوربین را روی آن نصب کرده، آن را به اندازه کافی از خودتان دور می کنید. درست است که هنوز یک دست تان را دراز کرده اید. اما اکنون بدن در حالت عادی قرار دارد و فاصله دوربین هم به حد لازم دور است. علاوه بر این، برخی تک پایه ها دارای آینه ای هستند که شما می توانید ال سی دی دوربین را درون آنها ببینید و کادربندی درستی هم انجام دهید. حال کافی است که تایمر خودکار را روی ۲ یا ۱۰ ثانیه قرار دهید و منتظر گذر زمان باشید، تا یک پرتره شخصی عالی داشته باشید.

۳۶- به چشم ها بنگرید، نه اطراف چشم ها، تنها به چشم ها بنگرید

تا کنون توجه کرده اید که چرا اغلب نشریات روی جلدشان از عکس صورت ها استفاده می کنند؟ زیرا شناختن این عکس ها است که به ما در شناخت و علاقه مند شدن به مجلات کمک می کنند. دبیران هنری می دانند طبیعت ما این گونه است و با چشمانی که از درون جلد به ما زل زده اند تماس برقرار می کنیم. این اصل درباره عکس های پرتره ای هم که می خواهید بگیرید، صدق می کند.

هنگامی که از فردی عکس می گیرید، اگر تنها یک بخش از عکس تان می تواند در نقطه فوکوس باشد، روی چشمانش فوکوس کنید. این اولین نقطه ای است که بینندگان شما به آن نگاه می کنند. لذا اگر آنها فوکوس باشند، تماشاگران تصور می کنند تمام تصویر به شکل دقیق و صحیحی عکاسی شده است. و دیگر مهم نیست که عمق میدان شما چقدر کم است یا اینکه کل فریم تان چقدر تار و مات است.

۳۷- هنگام عکاسی از حیوانات خانگی از حالت burst (عکاسی متوالی) استفاده کنید

حیوانات خانگی غیرقابل پیش بینی هستند، لذا منتظر نمانید تا آنها برای عکس گرفتن شما آماده شده و ژست بگیرند. پس امکان ثبت موقعیت های خوب و شانس عکس های عالی را از دست ندهید. صبر نکنید تا بتوانید توجه آنها را به خودتان جلب کنید. هم زمان با تلاش تان برای جلب توجه شان، شروع به عکاسی کنید. خب، آنها مفهوم دوربین را درک نمی کنند و هر لحظه ممکن است حرکت اشتباهی انجام داده و از دست تان بروند. بهتر است که دوربین را روی حالت عکاسی متوالی یا burst mode قرار دهید و پشت سر هم به عکس گرفتن بپردازید. این گونه شانس تان برای ثبت لحظه ای که توجه آنها را به دوربین جلب می کنید بسیار بیشتر است و شاید بتوانید از میان آنها عکسی نزدیک به حالت دلخواه تان پیدا کنید.

استفاده از حالت عکاسی متوالی هنگام عکس گرفتن از حیوانات، شانس شما در ثبت تصویری که به دنبالش هستید را افزایش می دهد.

۳۸- از تنظیمات پیش فرض حالات مختلف عکاسی (scene modes) دوربین تان استفاده کنید

شاید دوربین تان بهتر از شما بداند که چگونه از تنظیمات خود برای خلق جلوه های ویژه استفاده کند. لذا از به کار بردن تنظیمات مربوط به حالات مختلف عکاسی که روی دوربین قرار دارند هراسی به خود راه ندهید. اگر دوربین تان اجازه می دهد، هر عکس را به صورت همزمان به صورت Raw و JPEG ذخیره کنید تا یک کپی اصلی از وضعیت خالص و بدون تاثیر مودهای دوربین هم در اختیار داشته باشید.

۳۹- چگونه از آتش بازی عکس بگیریم؟

آتش بازی ها اگر چه در زمره نمایش های بسیار جذاب و زیبا هستند، با این حال عکاسی از آنها کمی سخت و نیازمند مقداری مهارت است. برای شانس بیشتر و داشتن یک عکس عالی از آتش بازی، حساسیت دوربین را روی ISO 100 قرار دهید و آن را با 0EV جبران کنید. در این حالت درخشش ها و نورهای غیر ضروری آسمان مزاحم شما نخواهند بود و پس زمینه آتش بازی در عکس ها تا حد ممکن سیاه ثبت می شود. دوربین را روی یک سه پایه ثابت کنید و سرعت شاتر را حداقل روی ۸ ثانیه بگذارید. اصلا از زوم استفاده نکنید تا آتش بازی تمام قاب را پر کند. مراقب باشید که طی مدت زمان نوردهی دوربین باید ثابت و بدون حرکت باقی بماند و بهتر است که برای شروع عکس برداری از تایمر خودکار ۲ ثانیه ای استفاده کنید. زیرا هر گونه حرکتی می تواند منجر به تولید یک عکس تار شود. همه چیز آماده است، نتیجه باید خطوط آتش تیز و واضحی باشند که به اطراف پخش شده و در حال سقوط به سمت زمین هستند.

۴۰- چگونه از آب های روان عکس بگیریم؟

هنگام عکاسی از یک آبشار و اطراف آن، سرعت شاتر پایین نتایج خوبی به همراه دارد. اما ما به دنبال دستیابی به چیزی بسیار جذاب تر و دلرباتر، با کاهش سرعت همه چیز (به نوعی نگه داشت زمان) هستیم. اما بدون آن که عکس های مان overexpose شده و بیش از حد نور ببینند، چگونه این کار را انجام دهیم؟ ابتدا تنظیم دوربین را از حالت Auto خارج کرده و حساسیت آن را روی کمترین حالت ممکن قرار دهید. این میزان معمولا ISO 100 یا ISO 80 است. سپس برای عکاسی از یک فیلتر ND (کاهنده نور) استفاده می کنیم. اگر این فیلتر را ندارید، جبران میزان نوردهی را روی کمترین میزان خود قرار دهید. این میزان بسته به دوربین های مختلف -2EV یا -3EV و به ندرت -5EV است.

دوربین را روی سه پایه سوار کرده و برای اینکه نقطه فوکوس و میزان نوردهی ثابت شوند، شاتر را تا نیمه فشار دهید. آنگاه آن را تا انتها فشرده و عکس بگیرید. مراقب باشید که دوربین هنگام عکاسی نلرزد. احتمالا به چند آزمایش برای دستیابی به نتیجه مناسب نیاز دارید، لذا از تمرین و تکرار خسته نشده و زود ناامید نشوید.

۴۱- روی جزئیات فوکوس کنید

هنگامی که یک صحنه بیش از آن بزرگ است که بدون بیرون زدن از گوشه های کادر، در یک تصویر بگنجد؛ به جای فوکوس روی همه عکس، روی یکی از جزئیات آن فوکوس کنید تا تبدیل به یک موضوع منحصر به فرد شود. گاهی یک برش انتزاعی می تواند تاثیر بهتر و بیشتری داشته باشد و دیدگاه بکر و الهام بخشی را به رخ بکشد که پیش از این هرگز دیده نشده است.

۴۲- راهنمای عکاسی از سرعت

هنگامی که سوژه های متحرک با سرعت بالایی به سمت شما می آیند یا از شما دور می شوند، معمولا نمی توانید عکس های خوب و مناسبی از آنها بگیرید. اگر می خواهید از یک مسابقه سرعت عکاسی کنید، دوربین تان را در محلی قرار دهید که سوژه ها به جای آنکه از روبروی تان بیایند، به صورت عرضی از جلوی چشم تان بگذرند. در این حالت ماشین ها پشت سر هم از جلوی تان می گذرند، اما به صورت لحظه ای در یک فریم ثابت درون قاب تصویرتان قرار خواهند داشت.

۴۳- بر روی حرکت تمرکز کنید

اگر واقعا می خواهید احساس و درک سرعت را از طریق عکس های تان منتقل کنید، دوربین تان را در عرض خط حرکت ماشین ها، اسب ها و دونده ها قرار دهید. آنگاه با سرعت شاتر پایین (1/125 یا پایین تر) به عکاسی بپردازید تا پس زمینه محو و تار شود. شفاف و واضح نگه داشتن سوژه، همزمان با محو کردن پس زمینه درک بهتر و عمیق تری از سرعت را نسبت به پس زمینه ثابت و ایستا در پشت سر سوژه های تار، منتقل می کند.

۴۴- بازتاب اشیاء

آیا روزهای بارانی و تعطیل شما را از عکاسی باز می دارند؟ این اجازه را به آنها ندهید: فرصت های عکاسی را که چاله های آب به شما پیشکش می کنند با لذت پذیرا باشید. در این میان باران هم در داستان شما، همانند غذایی که می خورید یا نوری که می بینید، اهمیت دارد. هر جا که ممکن است از بازتاب ها و انعکاس ها برای خلق صحنه ها و عکس هایی فراتر از وضعیت معمول بهره برد.

۴۵- به افسانه مگاپیکسل اعتقادی نداشته باشید

خوشبختانه رقابت مگاپیکسلی میان کارخانه های سازنده دوربین های رده بالا، تا حدی فروکش کرده و بیشتر به ارائه امکانات عالی عکس برداری می پردازند. اما در دوربین های رده پایین همچنان کارخانه ها مشغول دعوای مگاپیکسلی هستند و هر روزه تبلیغات ۱۶ مگاپیکسلی و ۱۸ مگاپیکسلی و… را می بینیم. و البته این محصولات به هیچ وجه حتی قدرت رقابت با سنسورهای پایین تر دوربین های رده بالا را هم ندارند.  همیشه به خاطر داشته باشید که پول تان را به جای کمیت، صرف کیفیت کنید. و فراموش نکنید که برای چاپ تا اندازه A3، عکس های یک دوربین ۱۰مگاپیکسلی هم برای شما کاملا رضایت بخش خواهند بود. عکس این سنجاب با یک دوربین ۱۰.۱ مگاپیکسلی Nikon 1 J1 ثبت شده است. علی رغم رزولوشن نسبتا پایین دوربین، این تصویر برای چاپ یک پوستر و نصب روی دیوار خانه کاملا مناسب است.

۴۶- فلیکر: مشاور خرید شما

با اعداد و ارقام گیج شده اید؟ اگر نمی توانید قبل از خرید دوربین آن را در دست گرفته و امتحانش کنید. حداقل می توانید نگاهی به عکس هایی بیندازید که با آن گرفته شده اند. فلیکر با استفاده از متادیتای درون عکس های دیجیتال، آنها را بر اساس کارخانه سازنده و مدل دسته بندی می کند.

لذا می توانید در این آرشیو بزرگ و عالی به تماشای عکس های گرفته شده با دوربین مورد علاقه تان بپردازید. پس سری به flickr.com/cameras بزنید.

۴۷- برای خرید کارت حافظه خسیس نباشید

برای اینکه زمان انتظار دوربین تان هنگام ذخیره هر عکس را به حداقل برسانید، سریع ترین کارت حافظه ای را خریداری کنید که با جیب تان سازگاری دارد. این گونه زمان انتظار شما تا آمادگی دوربین برای گرفتن عکس بعدی کاهش چشمگیری خواهد داشت. گاهی طولانی شدن این انتظار می تواند باعث از دست دادن برخی لحظات مهم و جذاب شود. کارت های حافظه با استفاده از سیستم ساده ای با نام Class درجه بندی می شوند. شماره کلاس در حقیقت میزان مگابایتی است که کارت می تواند در هر ثانیه ذخیره کند. پس دوربین شما روی یک کارت Class 4 با سرعت ۴ مگابایت بر ثانیه به ذخیره اطلاعات می پردازد و روی کارت کلاس ۱۰ این سرعت به ۱۰ مگابایت به ثانیه می رسد.

کارت های سریع تر گران تر هستند. اما برای توجیه ضرورت خرید نمونه های گرانتر، می توان آن را با ارتقاء رم در کامپیوترها و تاثیرشان روی افزایش سرعت مقایسه کنید. کارت کلاس ۱۰، سریع ترین مدل موجود در بازار است. با این کار زمان انتظار برای آماده شدن دوربین میان دو عکس را به حداقل خواهید رساند.

۴۸- حجم واقعا همه چیز است

به دقت در خصوص تعادل میان راحتی همراهی تعداد کمی کارت حافظه حجیم یا امنیت همراه داشتن تعداد زیادی کارت حافظه کم حجم بیاندیشید. از سویی با خرید یک کارت ۱۶ گیگابایتی (در مقایسه با مدل ۲ گیگابایتی) لازم نیست که دائما آن را تعویض کرده و عکس ها را خالی کنید. اما این را هم فراموش نکنید که از دست دادن یا خرابی یک کارت حافظه ۱۶ گیگابایتی در مقایسه با مدل ۲ گیگابایتی، چه ضرری به شما می تواند بزند و چه مقدار از عکس های مسافرت تان را بر باد دهد.

تعدادی کارت با حجم بهینه به همراه داشته باشید و هر کدام را پر شد در جای امنی نگهداری کنید. با این کار، تنها کارت های خالی روی دوربین یا درون کیف خواهند بود و خطر کمتری اطلاعات شما را تهدید می کند. البته اگر امکان دسترسی به اینترنت را دارید، حتی هنگام مسافرت سعی کنید کارت های پر شده را روی فضای ابری تان ذخیره کنید تا نسخه پشتیبانی از آنها داشته باشید. مسافرت با چند کارت حافظه کوچک به جای یک کارت حافظه حجیم، بدین معنی است که می توانید با گذاردن کارت های پر شده در اتاق های امن هتل از عکس های تان مراقبت کنید.

۴۹- کارت های حافظه را هر دو سال یک بار جایگزین کنید

اگر چه کارت های حافظه بخش های متحرک ندارند، اما این بدان معنی نیست که فرسوده نمی شوند. بلکه هرکدام یک دوره زندگی محدودی دارند و هر زمان که فایلی روی آنها ذخیره می کنید، پاک می کنید یا فایل را از روی آنها می خواهید، یک مرحله دیگر به پایان زندگی شان نزدیک تر شده اید. اگر می خواهید با خطر از دست دادن عکس های تان روبرو نشوید، کارت های حافظه پرکاربرد را هر دو سال یک بار تعویض کنید.

و سرانجام…

۵۰- تمام قوانین را بشکنید

صداقت و ابتکار داشته باشید. قانون یک سوم را فراموش کنید. وسط روز هم به عکاسی بپردازید. از صحنه های ورزشی هم با سرعت شاتر پایین عکس بگیرید تا نتایج تاری داشته باشید. هر کاری که انجام می دهید، عکس های تان را خلوت کنید و کمی ذوق و سلیقه خودتان را چاشنی آنها کنید.

راهنمای خرید دیگر کالاها:

درباره: افشین ملکی

انتشار این مطلب در:

یک دیدگاه

شما هم نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *