راهنمای جامع خرید دوربین دیجیتال Compact (جمع و جور)

ظهور دوربین‌های دیجیتال تحولات عظیمی را در صنعت عکاسی ایجاد کردند، به طوری که با هیچ تحول دیگری در تاریخ این صنعت قابل مقایسه نیست.

به گزارش سه نسل به نقل از گویا آی تی ، کار کردن با این نوع دوربین‌ها چنان آسان شده است که هر کس با کمترین مهارت می‌تواند با استفاده از آنها عکس‌هایی قابل قبول بگیرد.

 

در میان دوربین‌های دیجیتالی که به بازار عرضه شده اند، دوربین فشرده یا کامپکت بیشتر از همه به کار عموم مردم و تازه‌کارهای عکاسی می‌آید. این نوع از دوربین‌ها معمولا بسیار کوچک هستند،  امکانی برای افزودن لنز ندارند، وزن بسیار اندکی دارند، از پیش برای موقعیت‌های مختلف تنظیم شده‌اند و قیمت نسبتا پایینی دارند.

در ادامه به بررسی چند نکته می پردازیم که در هنگام خرید این دوربین ها باید به آنها توجه داشته باشید.

1- تعریف :

دوربین های Compact این دوربین ها که به آنها ببین و بگیر (Point-and-shoot) نیز گفته می شود در یک نگاه کلی معمولاً کوچک و سبک هستند و لنز آنها به بدنه دوربین متصل بوده و قابل جدا شدن نیست، در درجه اول برای عملیات عکاسی ساده طراحی شده اند و معمولاً دارای سیستم های اتوماتیک برای تنظیم گزینه های نوردهی، فلش و دیگر عوامل عکس برداری هستند. این نوع دوربین معمولاً در میان افرادی که هدفشان عکاسی حرفه ای نیست و به دنبال ساده ترین روش برای ثبت لحظات و خاطرات خود هستند گزینه مناسبی است. بد نیست کمی در مورد مزایا و معایب این نوع دوربین ها نیز صحبت کنیم.

2- مگاپیکسل

تا چند سال پیش عدد مگاپیکسل تا حد زیادی نشان دهنده برتری دوربین بود. مثلا در آن زمان می‌دانستیم که دوربین ۵ مگاپیکسلی از دوربین ۳ مگاپیکسلی بهتر است‌ اما این روزها دیگر چنین روند ساده‌ای کاربرد ندارد. اکنون اغلب دوربین‌های موجود در بازار دست‌کم ۸ مگاپیکسل دقت دارند. بسیاری از مردم، عدد مگاپیکسل را معادل کیفیت دوربین می‌دانند اما این عدد در واقع به ما می‌گوید که عکسی که با آن دوربین گرفته می‌شود را تا چه اندازه می‌توان بزرگ کرد. با دوربین ۳ مگاپیکسلی می‌توان عکس‌هایی در اندازه استاندارد ۱۵×۱۰ چاپ کرد. تقریبا همه دوربین‌های امروزی به اندازه کافی بزرگ عکس می‌گیرند که بتوان آن را تا اندازه A۴ چاپ کرد. البته هرچه عدد مگاپیکسل بزرگتر باشد، حجم فایل هر عکس هم بیشتر خواهد بود.

دقت تصویر یعنی تعداد نقاط تشکیل‌دهنده آن، دقیقاً مثل یک فرش ابریشمی و یک فرش دستباف که اگر هر دو هم اندازه باشند، فرضاً ابریشمی به دلیل تعداد بیشتر گره‌هایی که دارد، دقت بیشتری هم دارد. در دوربین‌های دیجیتال هر یك مگاپیکسل برابر یك میلیون دانه یا پیکسل است. یک دوربین دو یا سه مگاپیکسلی می‌تواند عکس‌های تمام صفحه بگیرد. دوربین‌هایی با چنین مشخصاتی این روز‌ها بسیار ارزان‌قیمت هستند و طرز استفاده و کاربرد بسیار ساده‌ای دارند. ضمن این‌که می‌توانید عکس‌های آن‌ها را در حد 10×15 سانتی‌متر چاپ کنید. چاپ عکس‌های دیجیتال با چنین ابعادی در لابراتو‌ارهای دیجیتال بین 150 تا 200 تومان هزینه دارد. ضمنا می‌توانید به راحتی از آن‌ها برای ساخت یک فتوبلاگ یا انتشار روی وب و ارسال توسط ایمیل استفاده کنید.

اما هر چقدر عکس دارای دقت بیشتری باشد روی صفحه‌نمایش «واضح‌تر» دیده می‌شود. دوربین‌هایی با دقت 4 تا 6 مگاپیکسل، دارای چنین مشخصاتی هستند. این دوربین‌ها معمولاً امکانات پیشرفته‌تری دارند و در بین آن‌ها می‌توانید مدل‌های نیمه‌حرفه‌ای را هم پیدا کنید که کیفیتی بسیار بالا دارند و عکس‌های آن‌ها را می‌توانید تا ابعاد حداکثر 30×40 سانتی‌متر هم چاپ کنید. معمولاً این دوربین‌ها بیشتر از نیاز کاربر عادی است و برخی از امکانات آن‌ها را تنها کاربران نیمه‌حرفه‌ای استفاده می‌کنند.

تجربه نشان داده است که دقت بالاتر از شش مگاپیکسل چندان روی کیفیت عکس‌های دوربین‌های کامپکت مؤثر نیست. بلکه گاهی اوقات نتیجه عکس هم می‌دهد. یعنی فرضاً یک دوربین با دقت هشت مگاپیکسل، عکس‌های «بی‌کیفیت‌تری» نسبت به مدل قبلی خود که دارای دقت شش مگاپیکسل است ارائه می‌دهد! دقت داشته باشید که در چنین مواقعی ممکن است عکس دوربین هشت مگاپیکسلی «اندازه» بزرگ‌تری داشته باشد، اما در شرایط یکسان، «کیفیت» کمتری خواهد داشت, زیرا در صورتی که حسگر دو دوربین یکسان باشد، دوربینی که دقت بالاتری دارد، نویز بیشتری ایجاد می‌کند.

3- لنز و زوم

از جمله پارامترهای مهمی که خریداران مبتدی دوربین های دیجیتال کمتر به آن توجه دارند، کیفیت و نوع لنز دوربین است.  همچنین، بدفهمی‌هایی درباره میزان زوم و انواع آن وجود دارد. به طور کلی بد نیست که به این دو نکته دقت کنید:

لنزهای واید یا زاویه‌باز(۲۸ میلی‌متری یا کوچکتر) برای عکاسی از منظره و عکس‌های دسته‌جمعی مناسب هستند. اگر موضوع‌های عکاسی شما نزدیکتر و کوچکتر هستند بهتر است به سراغ دوربینی با لنز بسته‌تر بروید.

زوم اپتیکال را با زوم دیجیتال اشتباه نگیرید. اغلب دوربین‌ها زوم اپتیکال ۳ برابر دارند و زوم برخی از آنها به بیش از ۱۰ برابر هم می‌رسد. زوم اپتیکال از نوع واقعی است و عدد بزرگتر در آن نشانه کارایی بیشتر است. اما زوم دیجیتال، مفهومی غیرواقعی است. این نوع زوم درست معادل این است که بخشی از تصویر بزرگتر را ببُرید و به طور جداگانه نمایش بدهید. در واقع بزرگتر بودن عدد زوم دیجیتال، هیچ مزینی محسوب نمی‌شود.

سایز و وزن: قرار دادن دوربین در جیب هنگامی که قصد بیرون رفتن دارید بدون اینکه به وزن یا سایز آن فکر کنید چه حسی به شما می دهد؟ وزن سبک و سایز کوچک این دوربین ها واقعاً ویژگی فوق العاده ایست و به کاربر این امکان را می دهد که لحظات را از دست ندهد و به قولی در شکار لحظه ها همیشه پیروز باشد. ‏

4- کاربری آسان

هدف از ساخت دوربین‌های کامپکت یا فشرده این بوده است  که کاربر بتواند در کوتاه‌ترین زمان و با کمترین اطلاعات عکاسی کند. به همین علت است که در اغلب این نوع از دوربین‌ها تنظیم‌های پیش‌فرضی به نام Mode یا وضعیت قرار داده می‌شود تا با انتخاب کردن آنها مطابق شرایط محیط بتوانیم مناسب‌ترین عکس‌ها را بگیریم. تقریبا در همه آنها، یگ گزینه Auto هم وجود دارد تا کاربر را حتی از انتخاب وضعیت پیش‌فرض معاف کند و عکاسی با کمترین زحمت انجام شود. در واقع این گزینه به طور خودکار همه تنظیم‌هایی را که در دوربین‌های پیشرفته‌تر به شکل دستی انجام می‌شوند، از جمله میزان حساسیت یا ISO، بالانس نور سفید، سرعت شاتر و گشودگی یا f-stop را تنظیم می‌کند. پس در هنگام خریدن دوربین بهتر است به تعداد وضعیت پیش‌فرض در آن توجه کنید. اگرچه وجود این پیش‌فرض‌ها می‌تواند کار را برای کاربران تازه‌کار بسیار آسان کند اما بسیار خوب است که دوربین، امکان تنظیم کردن همه این اجزا را به طور دستی هم به کاربر بدهد تا بتواند مطابق شرایط دلخواه خود عکاسی کند.

5- قابلیت فیلمبرداری

تا مدتی پیش هیچ‌کس فیلمبرداری یک دوربین کوچک عکاسی را جدی نمی‌گرفت، اما در حال حاضر فیلمبرداری اغلب دوربین‌های دیجیتال جدید، برای یک کاربرد خانگی یعنی ضبط و پخش روی تلویزیون مناسب هستند. یعنی اگر توقع فیلمبرداری یا کیفیت یک دوربین فیلمبرداری را هم داشته باشید، باز هم مدل‌هایی به بازار آمده‌اند که می‌توانند با کیفیت Full HD فیلم بگیرند. بنابراین اگر دوربین‌تان دارای وضعیت فیلمبرداری Full HD است، حتماً یک کارت حافظه 4 گیگابایت به بالا بخرید، زیرا دیگر نمی‌توانید برای خالی کردن حافظه، تکه‌هایی از فیلم‌های ویدیویی را روی دوربین‌تان ویرایش و حذف کنید. فرمت‌های ویدئویی این دوربین‌ها متفاوت است. اغلب دوربین‌ها می‌توانند با فرمت Avi و Mpeg فیلم‌ها را ضبط کنند که بدون هیچ مشکلی پس از انتقال به کامپیوتر توسط برنامه‌ Media Player خود ویندوز پخش می‌شوند، اما اگر دوربین‌تان با فرمت QuickTime ضبط می‌شود، حتماً باید برنامه QuickTime 7.6 را نیز روی کامپیوترتان نصب کنید هر چند، اگر از سیستم عامل ویندوز سون (Windows 7) استفاده می​کنید می​توانید بدون نصب هیچ گونه نرم​افزار اضافی فایلهای QuickTime با پسوند .mov را با همان Windows Media Player پخش کنید. بد نیست یک برنامه تبدیل فرمت فایل‌های ویدیویی مثل Allok 3GP PSP MP4 iPod Video Converter 4.8 را هم روی کامپیوترتان نصب کنید و آرام آرام یاد بگیرید که چطور می‌توانید ویدیو‌های دوربین‌تان را مثل عکس‌ها ویرایش کنید. برای ویرایش فایلهای ویدئویی نیز می​توانید از نرم​افزار Cyberlink PowerDirector 8و Cyberlink PowerProducer 5 استفاده کنید. تصورتان را تغییر بدهید و سعی کنید به فیلمبرداری دوربین‌تان با نگاه مثبت‌تری نگاه کنید.

همه  دوربین های فشرده  امکان فیلمبرداری ندارد، پس اگر به دنبال فیلمبرداری هم هستید لازم است که به نکات زیر توجه داشته باشد:

سرعت فیلمبرداری:  که با واحد فریم بر ثانیه یا fps اندازه‌گیری می‌شود و دقت فیلمبرداری که با واحد پیکسل یا اصطلاحاتی مانند HD و FullHD بیان می‌شود.

زوم در فیلمبرداری: همه دوربین‌ها امکان زوم کردن را در هنگام فیلمبرداری نمی‌دهند، پس اگر به این قابلیت احتیاج دارید پیش از خرید دوربین حتما آن را از فروشنده سوال کنید.

6- صفحه نمایش

قاب LCD : همانطور که در بالا ذکر شد بسیاری از کاربران دوربین های دیجیتال استفاده از نمایشگر LCD را ترجیح می دهند. دوربین های ببین و بگیر معمولاً با این قابلیت عرضه می شوند. برخی از این نمایشگرها متحرک هستند و این امکان را به کاربر می دهند که از زوایای مختلف و حتی از خودش عکس بگیرد. ‏

LCD یا نمایشگر، چشم دوربین است. خصوصاً این‌که اغلب دوربین‌های دیجیتال دارای منظره‌یاب نوری (Optical Viewfinder) نیستند. منظره‌یاب به ذره‌بین کوچکی گفته می‌شود که وقتی دوربین را مثل دوربین‌های فیلمی قدیمی جلوی چشم می‌گیرید می‌توانید از داخل آن سوژه را کادربندی کنید. در برخی از دوربین‌های دیجیتال، این منظره‌یاب هم دیجیتالی است. یعنی بازسازی همان تصویری که در LCD می‌بینید. با این تفاوت که در محیط‌های نورانی، کمتر نور در آن می‌تابد، اما استفاده LCD فقط مربوط به کادربندی نیست. در آن می‌توانید عکس‌های‌تان را انتخاب و حذف و ویرایش کنید. این قابلیت وقتی می‌خواهید حافظه‌تان را برای عکس‌های بعدی خالی کنید، بسیار مفید است. LCD هایی كه می‌توان آنها را با زاویه چرخاند، به گرفتن عكس‌های خلاقانه از زوایای مختلف كمك می‌كند. در حال حاضر دیگر منظره‌یاب زیر سه اینچ یک نقطه ضعف حساب می‌شود. به مخصوص این‌که برخی مدل‌های دوربین‌های کامپکت با منظره‌یاب‌های بزرگ‌تر وارد بازار شده‌اند و حتی قابلیت لمسی هم دارند. اگرچه اغلب کاربران حرفه‌ای‌تر کار با نمایشگر‌های لمسی را دوست ندارند، اما بهرحال یک جور کلاس به حساب می‌آید!

7- دوربین ضدآب، ضدضربه

برای کسانی که بسیار اهل سفر و رفتن به کوه، بیابان، رودخانه و‌… هستند خیلی خوب است که دوربینی انتخاب کنند که بتواند انواع شرایط سخت را تاب بیاورد.

امکانات دیگری هم وجود دارند که باعث پیشرفته‌تر شدن و البته گران‌تر شدن دوربین می‌شوند بنابراین اگر نیاز به این امکانات ندارید می‌توانید به سراغ دوربینی ساده‌تر و ارزان‌تر بروید. یکی از این امکانات امکان تشخیص چهره و تشخیص لبخند است که شاید کاربرد چندانی نداشته باشد. امکان دیگری که کاربرد بیشتری دارد، وجود لرزشگیر است که مخصوصا در زوم‌های بالا و در عکاسی‌های سریع، ارزش خودش را بیشتر نشان می‌دهد. وزن دوربین، دوام باتری و سرعت شاتر هم از پارامترهایی هستند که در مقایسه بین دوربین‌های مختلف به کار می‌روند و می‌توانند در انتخاب شما موثر باشند.

8-     حالت خودکار

تصاویر گرفته شده توسط این دوربین ها اصلا به پای دوربین های DSLR نمیرسد. اما در کل تصاویری که در حالت اتوماتیک (یا دیگر حالتهای پیش فرض) گرفته می شوند از کیفیت بسیار خوبی برخوردارند. احتمالاً تولید کنندگان این نوع دوربین ها بر این باورند که این حالت خودکار بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد بنابراین تمرکز بیشتری بر روی آن داشته اند. ‏ 

9-      باتری دوربین Camera Battery

باتری‌های مورد استفاده در دوربین‌ها، انواع مختلفی از قبیل Ni-CD, Ni-MH و Li-lon یا باتری‌های قلمی AA و نیم قلمی AAA معمولی دارد. برخی اعتقاد دارند باتری‌های لیتیوم یون مخصوص عمر بیشتری دارند، سریع‌تر شارژ می‌شوند و بیشتر کار می‌کنند، اما برخی از دوربین‌های کامپکت از باتری‌های قلمی یا نیم‌قلمی استفاده می‌کنند. تقریباً تمامی افرادی که این دوربین‌ها را می‌خرند بلافاصله پس از نخستین استفاده به باتری‌های شارژی رو می‌آورند، زیرا عمر بیشتری از باتری‌های عادی دارند و ضمناً می‌توان دوباره آن‌ها را شارژ کرد. اگر شما هم باتری شارژی می‌خرید، حتماً یک مارک خوب خریداری کنید. تفاوت قیمت یک جفت باتری خوب و یک جفت باتری معمولی شارژی، کمتر از دو هزار تومان است، اما واقعاً ارزش آن را دارد. ضمناً فراموش نکنید که حتماً باتری‌ها را کاملاً شارژ و تا لحظه خاموش شدن دوربین استفاده کنید. باتری‌های قلمی را همه جا می‌توانید پیدا کنید، اما باتری‌های لیتیوم یون، مخصوص خود دوربین هستند و معمولاً یدکی ندارند. بنابراین انتخاب با شما است.

10-   تنظیمات دستی Manual Mode

دوربین‌های کامپکت اصولاً برای کاربران حرفه‌ای ساخته نمی‌شوند، اما هر کاربر غیرحرفه‌ای نیز پس از مدتی علاقمند می‌شود از تمامی قابلیت‌های دوربین خود استفاده کند. اگر جزو کاربران سطح متوسط بالا هستید، حتماً می‌دانید ارزش تنظیمات دستی دوربین چقدر است. می‌توانید همه کنترل دوربین‌تان را خود به دست بگیرید و از قدرت خلاقیت خودتان استفاده کنید، اما اگر کاربر تازه‌کار هستید و فکر می‌کنید همین قدر که دوربین روی حالت خودکار عکس‌های خوبی بگیرد کافی است، باز هم بد نیست دوربینی با امکانات و تنظیمات دستی خریداری کنید، زیرا آرام آرام در استفاده از آن حرفه‌ای می‌شوید و خیلی جالب نیست پس از مدتی بفهمید برای پرورش قدرت خلاقیت خود مجبور هستید دوربین دیگری بخرید. بنابراین حتماً دقت کنید که روی دکمه چرخان دوربین این چهار حرف را ببینید: P A S M

11- White balance

وایت بالانس / تراز سفیدی White Balanceبه طور ساده، وایت بالانس یا "تراز سفیدی" مشخص می‌كند كه در یك تصویر، چه چیز سفید و با توجه به آن، چه چیزی سیاه كامل است. با توجه به مشخص شدن این دو رنگ آن گاه رنگ‌های طیف میان این دو رنگ مشخص می‌شود. به همین دلیل است كه مثلاً عكس‌هایی كه داخل یك اتاق و با نور معمولی یك لامپ تنگستن یا مهتابی گرفته اید، ممكن است زرد یا آبی به نظر بیاید. دوربین‌ها حالت‌های مختلف وایت بالانس در محیط‌های نوری مختلف را از هوای آفتابی و ابری تا زیر نور لامپ مهتابی، فلاش و تنگستن گرفته به طور پیش گزیده در خود ذخیره دارند. اما آنهایی كه امكان تنظیم وایت بالانس دستی یا Custom را هم عرضه می‌كنند، كامل‌تر و بهترند.

12-  ISO

تنظیمات ایزو ISOدر دوربین‌های آنالوگ، تغییر ISO یا حساسیت فیلم به نور، تنها با تعویض فیلم مقدور بود. اما در دوربین‌های دیجیتال به راحتی با تغییر ISO می‌توان حساسیت به نور را كم و زیاد كرد. این قابلیت به ویژه هنگام عكاسی بدون فلاش در محیط‌های كم نور كارایی دارد. همانند فیلم ها كه با حساسیت‌های مختلف نوری عرضه می‌شود، در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال هم شما می‌توانید ISO مجازی آنها را برای افزایش حساسیت دوربین جهت عكاسی در نور كم تنظیم كنند. داشتن ISO قابل تنظیم برای شرایطی كه فلاش مناسب یا كارآمد نیست، ضروری است، البته باید دقت داشت که افزایش جذب نور در ISO های بالاتر منجر به افزایش نویز Noise هم می شود.

13-  حالت عکاسی در شب / نور کم

حالت عکاسی در شب / نور کم Night Shot / Night Modeبتازگی دوربین​های دیجیتال کامپکت مجهز به نوع پیشرفته​ای از عکاسی در شب یا همان Night Shot / Night Mode شده​اند که در آن دریچه شاتر دوربین برای مدت زمان بیشتری باز می​ماند تا تمام نور محیط را جذب کند. این روش به شما این امکان را می​دهد که حتی بدون فلاش عکسهای واضحی از اماکن دارای نور بسیار کم بیاندازید! البته در این روش حتماً بهتر است از یک سه پایه برای عکاسی استفاده کنید چراکه در تمام طول مدتی که دریچه شاتر باز است دوربین باید کاملاً ثابت باشد. از جمله دوربینهای پیشنهادی در این مورد می​توان به نیکون Nikon Coolpix P100 و کانن Canon SX210 IS اشاره کرد.

14-  لرزشگیر Image Stabilizer

لرزش‌گیر در دوربین‌های دیجیتال یعنی، امکان لرزش کمتر دست و دوربین و در نتیجه ثبت عکس‌های شفاف‌تر. خصوصاً در محیط‌های کم نور که دوربین مجبور به پایین آوردن سرعت شاتر است. این قابلیت همچنین برای عکاسی از سوژه‌های متحرک به شما کمک می‌کند. در شماره قبل مطلب بسیار مفصلی درباره انواع لرزش‌گیر‌های دوربین‌های دیجیتال داشتیم. بنابراین در اینجا به شما نمی‌گوییم که اگر یک دوربین لرزش‌گیر داشته باشد یعنی چه! اما می‌گوییم که دقت کنید حداقل یکی از انواع لرزش‌گیر را داشته باشد.

15-  قابلیت تشخیص چهره (Face Detection) و لبخند (Smile shutter)

این یکی به تازگی در دوربین‌های دیجیتال دیده می‌شود و برای کاربران خانگی فوق‌العاده است. به خصوص این‌که یک کاربر عادی معمولاً نمی‌تواند در حال کادربندی تصویر، به سرعت و حساسیت دوربین و محل فوکوس عکس و چهره‌ها هم توجه کند. مثلاً در یک مهمانی یک لحظه می‌خواهید از چند تا از اعضای فامیل که کنار هم هستند عکس بگیرید. در اینجاست که می‌فهمید چقدر خوب است، خود دوربین می‌تواند بفهمد دقیقاً روی کدام نقطه از کادر فوکوس کند. با این قابلیت دیگر چهره‌ها محو نمی‌شوند تا بعداً ببینید که روی دیوار پشت سرشان فوکوس کرده‌اید! فقط گول تعداد زیاد چهره‌های قابل تشخیص را نخورید. مثلاً تشخیص پنج یا شش چهره کافی است، زیرا تعداد افراد بیشتر از این معمولاً یا کادر را بسیار باز می‌کند و اصولاً چهره‌ها خیلی مشخص نیستند که بخواهند فوکوس دقیق‌تر شوند یا این‌که فاصله آن‌ها آنقدر کم است که دیگران هم در همان فاصله فوکوس قرار می‌گیرند. بنابراین داشتن قابلیت تشخیص سی نقطه فوکوس خیلی خوب است، اما نه آنقدر که بابت آن هزینه زیادی بپردازید. سیستم تشخیص لبخند (Smile Shutter) نیز قابلیتی است که با انتخاب آن، دوربین به صورت اتوماتیک به محض خندیدن سوژه از آن عکسبرداری می‌کند.

16-  پورت‌ها و تکنولوژی‌های اتصالی دوربین

پورت‌ها و تکنولوژی‌های اتصالی دوربین Camera I/O HDMI USB AV portsبیشتر دوربین‌ها دارای خروجی AV و HDMI برای اتصال به تلوزیون می‌باشند و با استفاده از پورت USB به کامپیوتر متصل می‌شوند، البته اگر کامپیوتر شما به کارت شبکه‌ی بی‌سیم ودوربین‌تان به تکنولوژی Wi-Fi مجهز باشند و هردو از یک استاندارد تبعیت کنند می‌توانید به صورت بی‌سیم عکس‌هایتان را به کامپیوتر منتقل کنید. همچنین اتصال مستقیم چاپگر و دوربین نیز برایتان فراهم شده است، اما به‌شرطی که هر دوی آنها از استاندارد Pict Bridge پشتیبانی کنند.

17-  فریم در ثانیه

فریم در ثانیه Frame Rate

تعداد عکس پی‌درپی که یک دوربین می‌گیرد یکی از آن امکاناتی است که اغلب خریداران کمتر توجه می‌کنند، اما اگر یک روز بخواهید با دوربین‌تان از یک صحنه حساس عکس بگیرید، تازه می‌فهمید که حداکثر سرعت دوربین‌تان 1.5 فریم در ثانیه است. باید توجه داشته باشید که هرگز نمی‌توانید سرعت عکاسی پی‌درپی دوربین کامپکت را با دوربین‌های حرفه‌ای که می‌توانند تا سرعت‌های شش فریم در ثانیه عکس بگیرند مقایسه کنید. سرعت عکاسی پی‌درپی در دوربین‌های کامپکت معمولا بین 1.5 تا سه فریم در ثانیه است. بنابراین حداقل سعی کنید مدلی را که سه فریم در ثانیه می‌گیرد انتخاب کنید. البته در این میان یک استثنا به نام Olympus SP-560 UZ وجود دارد که می‌تواند با یک سری تمهیدات عجیب و غریب مثل پیش ثبت کردن تصاویر (Pre-Capture) و قفل کردن فوکوس قبل از فشردن کامل دکمه شاتر، چندین فریم را ثبت کرده و در بافر دوربین نگه دارد. از این مدل که بگذریم، همان سه فریم در ثانیه برای اغلب مقاصد روزانه کافی است.

18-  فلاش داخلی یا فلاش خارجی

فلاش خارجی External Flash

اغلب دوربین‌های کامپکت دارای فلاش داخلی یا فلاش سر خود هستند. این فلاش‌ها روی خود دوربین قرار دارند و نمی‌توانید مثل فلاش‌های خارجی آن‌ها را جدا کرده یا از زاویه دیگری غیر از زاویه روبه‌رو بتابانید. نور این فلاش‌ها همیشه از روبرو به سوژه می‌تابد و اغلب موارد موجب تخت شدن سطوح دارای برجستگی مثل صورت اشخاص یا کنده‌کاری‌های روی یک تابلوی تزئینی می‌شود. در ضمن نمی‌توانید با آن‌ها از روبروی سطوح براق عکس بگیرید. چون همیشه نور را به سمت لنز باز می‌گردانند. اگرچه در برخی از دوربین‌های کامپکت فناوری‌هایی برای تنظیم صحیح نور فلاش با نور محیط و فاصله سوژه وجود دارد، اما اغلب دوربین‌ها در استفاده از فلاش در فواصل نزدیک مشکل دارند و موجب نورانی شدن شدید سوژه می‌شوند. در صورتی‌که دوربین‌تان امکان اتصال به فلاش خارجی را داشته باشد، می‌توانید با هزینه‌ای نه‌چندان زیاد حتی در عکاسی‌های ماکرو هم از فلاش استفاده کنید. بنابراین حتماً به این نکته توجه کنید. در ضمن فلاش خود دوربین یک نکته منفی دیگر هم دارد: به قول حرفه‌ای‌ها باتری می‌خورند! هنگام استفاده از فلاش باید توجه داشت که انعکاس نور رگهای خونی شبکیه باعث می‌شود، چشم‌ها قرمز نمایش داده شوند. با استفاده از "مد کاهش قرمزی چشم" (Red Eye Reduction) یک ثانیه قبل از عکس گرفتن به صورت فرد نوری تابانده می‌شود تا با تنگتر شدن مردمک چشم آن فرد، نور منعکس شده از شبکیه به پایین‌ترین حد ممکن برسد.

19-  هیستوگرام Histogram

یکی از نخستین چیز‌هایی که اغلب ما درباره دوربین‌مان یاد می‌گیریم این است که چطور می‌توان هیستوگرام دوربین را خاموش کرد! هیستوگرام بازنمایی گرافیکی یک تصویر از سیاه خالص تا سفید خالص است. با استفاده از هیستوگرام می‌توانید به راحتی بفهمید که آیا عکس‌تان با نوردهی صحیح گرفته شده یا خیر. نمایشگر دوربین‌ها معمولاً رنگ‌ها را به صورت اغراق شده نشان می‌دهند. ضمن این‌که بسته به نور محیط، کمرنگ‌تر و بی‌روح‌تر می‌شوند. بنابراین تنها چیزی که می‌تواند دقیقاً نوردهی دوربین را به شما نشان دهد، هیستوگرام است. حتی در برخی از دوربین‌ها هیستوگرام زنده نیز وجود دارد. یعنی همان زمانی که کادر دوربین را جابه‌جا می‌کنید، می‌توانید بفهمید که آیا محدوده رنگ کادر در جدول هیستوگرام قرار دارد یا آن را قطع می‌کند. به این ترتیب به راحتی می‌توانید مقدار نوردهی را کم و زیاد کنید و عکسی با نوردهی دقیق بگیرید. بنابراین بهتر است حتما ببینید که آیا دوربین‌تان هیستوگرام دارد یا خیر و این‌که بهتر است یاد نگیرید که چطور خاموش می‌شود!

20-  کارت حافظه Memory Card

تقریباً تمام دوربین‌های کامپکت بازار همراه با حافظه داخلی عرضه می‌شوند. مقدار حافظه دوربین‌ها متفاوت است، اما اغلب اوقات تنها برای استفاده روزانه کافی است. یعنی هر سری که عکس می‌گیرید آن را روی کامپیوترتان خالی کنید. بنابراین اگر قصد دارید با دوربین‌تان به میهمانی یا سفر بروید یا جایی می‌روید که دسترسی به کامپیوتر ندارید بهتر است یک کارت حافظه هم برای دوربین‌تان بخرید. کارت‌های حافظه این روز‌ها بسیار فراوان و ارزان‌قیمت شده‌اند و تفاوت قیمت بین مدل‌های آن‌ها چندان زیاد نیست. اغلب دوربین‌های دیجیتال کامپکت از کارت‌های SD (Secure Digital) و MMC (Multi Media Card , CF (Compact Flash) , SM (Smart Media) استفاده می‌کنند. در حالی‌که دوربین‌های سونی اغلب از مدل MS (Memory Stick) استفاده می‌کنند.

بعضی معایب اینگونه دوربین ها به شرح ذیل است:

کیفیت تصویر: دوربین های Point-and-shoot معمولاً سنسورهای کوچکی دارند. این بدین معنی است که از کیفیت تصویر خوبی برخوردار نمی باشند. البته تولید کنندگان این دوربین ها در تلاش برای ایجاد تغییراتی در این خصوص می باشند ولی همچنان راه درازی تا رسیدن به دوربین های DSLR در پیش دارند. ‏ 
‏ 
محدوده ISO کوچک: رنج ISO در موقعیتهای مختلف عکاسی محدودیت ایجاد می کند و متاسفانه این محدودیت در این نوع دوربین ها وجود دارد. ‏ 
‏ 
سرعت پایین: کند بودن اینگونه دوربین ها علی الخصوص تاخیر شاتر آنها(فاصله میان فشردن شاتر و گرفته شدن عکس) زبانزد است. البته بهتر است در این مورد هیچگاه با دوربین های DSLR مقایسه نشوند. ‏ 
‏ 
اتکا به LCD : بسیاری از دوربین های Ponit-and-Shoot کاملاً به LCD خود وابسته هستند. هرچند بعضی افراد از استفاده از LCD دوربین لذت می برند برخی نیز استفاده از منظره یاب را ترجیح می دهند. برخی از ببین و بگیرها حاوی منظره یاب می باشند ولی زاویه دید آن آنقدر کوچک است که عملاً استفاده از آن غیر ممکن است. برخی دیگر نیز که کلاً فاقد این امکان می باشند. ‏ 
‏ 
عدم امکان ارتقاء: در حالی که این دوربین ها به علت قابل حمل بودنشان بسیار مورد استقبال هستند اما عدم تطبیق پذیری آنها با تکنولوژی های جدید از نقاط ضعف بسیار بارزشان است. امکان استفاده از لنزها و لوازم جانبی مختلف بر روی این دوربین ها امکان پذیر نیست. ‏

Reference:

sarzamindownload.com
fanosoft.com
shahrsakhtafzar.com

راهنمای خرید دیگر کالاها:

درباره: آرزو شعاعی

انتشار این مطلب در:

شما هم نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *